მე ცაში მინდა
და
ცაზე მაღლა
ალბათ ღმერთები არიან მხოლოდ,
მივდივარ გზაზე,
არავინ მახლავს
და
ჩემს ნაკვალევს არ უჩანს ბოლო.
საკუთარ თავზე ნაბიჯით წინ ვარ,
საკუთარ ღმერთზე ნაბიჯით უკან
და
ვგრძნობ,
რომ
ახლა ვიღაცას სცივა
და
იმ ვიღცას არა აქვს ლუკმა...
წვიმის წვეთები ღრუბლებზე სხედან,
ქარმა ვერაფრით გაფანტა ნისლი,
მოვათრევ შენსკენ საკუთარ ცხედარს
და
უნებურად ნაბიჯებს ვითვლი.
და
თითქოს რაღაც მთლიანად არ მაქვს
და
თითქოს რაღაც მეტი აქვს წვრილმანს
და
თითქოს ღრუბლებს გაასწრო ქარმა
და
თითქოს წვეთებს ჩამორჩა წვიმა.
ისე შემაშრა სისხლი შიგნიდან
მხურვალ ვენებზე ცივი ოფლივით,
როცა
დატოვე ყველა რიგი
და
მარტში მერცხლებზე ადრე მოფრინდი.
მე შენთან მინდა
და
შენზე მაღლა,
ჩემთვის ღმერთები არიან