ტკივილები არასოდეს ბერდებიან... კვიპაროსი ქარიშხალში ისევ წვალობს და ცრემლები გაფრენილი მტრედებია... ვერ გიპოვე, ნატაძრალთან საფიცარო... მზე ჩავიდა, აირევა ნაბიჯებიც... ამინდებიც შენებურად იცვლებიან... მერე გვერდით უნებართვოდ დაგიჯდები, ტკივილები როცა გამოფხიზლდებიან...
ქარების დღეა ქრიან ფოთლები და იმედებიც ახლოს არიან, ეხლა არ ვიცი რას ველოდები ეხლა არ ვიცი რა მიხარია. სიყვარულისთვის ვარ გაჩენილი უსიყვარულოდ ვის უვარგია, სანამ ვსუნთქავ და სანამ გული ძგერს სანამ სიცოცხლე ჩემი ვალია!
მოდი დავარღვიოთ წესი, ყელში ამოვიდა რადგან, მე შენ გიყურებ და ვხვდები, როგორ მიყურებ და მკარგავ. მოდი დავიკიდოთ ყველა, თუნდაც ჩამოვიხრჩოთ თავი, სახლში უსაშველოდ ბნელა, გარეთ უსაშველოდ ბარდნის თოვლი, მე კი მარტო ვრჩები, ვიცი და შენ მაინც მიხსნი, რომ ხარ უსასრულოდ ჩემი, პლიუს უსასრულოდ-სხვისი...
ჩემი - „მე შენ მიყვარხარ“ ღმერთია, რომელიც შენში, მორცხვი ბავშვივით დამალვას ცდილობს. ღმერთია, რომელმაც შენი თვალებით სამყარო დამანახა და შენი ფილტვებით მასწავლა სუნთქვა!
ყველაზე ძლიერი გრძნობა იმედგაცრუებაა, არა წყენა, არა ეჭვიანობა, და სიძულვილიც კი არა!! მათ შემდეგ სულში რაღაც რჩება, იმედგაცრუების შემდეგ კი სიცარიელეა !