ვიღაც ნიცშეს დაინახავს
ჩემი ლექსის კონაში,
ვიღაც იტყვის გალაქტიონს
რატომ ბაძავს თხრობაში.
ვიღაც, კიდევ დაამცირებს
ჩემი მუზის საფირონს
და დასცინებს ჰერმანის გზას
მგელმა რომ გააფრინოს.
ვიღაც დაწერს, დაუწყია,
მტყუან_მართალის გარჩევა,
თუმცა თავად გაუჭირდა
უეკლო გზის არჩევა...
ვიღაც ქრისტეს შეადარებს
ჯვარზე გაკრულ ავაზაკს,
ვიღაც პირველ ქვას აჩუქებს
მასზე მლოცველ გულმართალს...
ვიღაც უმალ დაივიწყებს,
წარსული გზის ნაკვალევს,
ვიღაც სულის სიმახინჯეს
კვლავ იუდას აბრალებს.
ვიღაც მარგოს გაამართლებს
ფეხებ გაშლილს ოთახში,
ვიღაც ქემელს გააბოლებს
პაპამისის ოდაში...
ვიღაც ლაჩრებს დაუძახებს
რუსთაველის კაი ყმებს,
ვიღაც მთვარის მოტაცებას
სიბერეში გაიგებს.
ვიღაც კრავად გადიქცევა,
მგლობა როცა სჭირდება,
ვიღაც ფიქრ