Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 6 фев 2017
Фильтр
ვიგონებ განვლილ დღეებს. ისეთი შეგრძნება მაქვს (ისევ!) თითქოს დიდხანს, ძალიან დიდხანს მივაბიჯებდი უდაბნოში, და საშინლად მწყუროდა ადამიანებთან შეხვედრა. ცივილიზებული სამყარო დარჩა შორს და ყველაფერი, რაც ამ გავარვარებული უდაბნოს მოხაზულობამ დაიტია, სიცოცხლის მიღმიესული და უმნიშვნელო იყო. ამ უდაბნოში გაუფასურდა მცნება დროის შეგრძნებისა. დრო თითქოს გაჩერდა და მზეზე დასკუპებული, ქამელეონების ენათა ტლაშუნით თუ მიხვდებოდი სიცოცხლის ნიშანს. ეს ტკივილამდე მისული სულიერი სიცარიელე საბედნიეროდ რამდენიმე წუთს გრძელდება. ვიცი, ეს კრიზია, რომლის შემდეგ ერთბაშად დგება შვება. რჩება ნაჭდევი - ტკივილისა და აქამდე დაფარული შიშის ნაყოფი. ვიცი, - შეიძლება ადამიანმა გადაიტანო ყველაზე უსაშინლესი ტკივილი, მაგრამ ერთ
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
179
- ツツmariami ツツdedofliswyaro
- Dide Bashviliishors
- lizikuna lizikunaТбилиси
- koba cabaurashviliქვ.ქედი
- gauqmda gauqmdaТбилиси
11
- Рыбное место79503 подписчика
- მე მიყვარს ჩემი პატრიარქი115320 подписчиков
- თურმე..182 подписчика
- barsa2 подписчика
- SiYvaRuli 4 EveR76982 подписчика