“Одам боласининг ҳар бир амали унинг учундир. Фақат рўза мен учундир. Унга ўзим мукофот бераман!”. Имом Аҳмад, Муслим ва Насоийлар Абу Ҳурайра разийаллоҳу анҳудан ривоятлари.
Hazrat Umar (r.a.)ning muborak odatlaridan biri erta saharda masjidga borish edi. Hazrat Umar (r.a.) masjidga azon aytilmasdan oldin borar va namoz vaqtini jomeda kutar edi. Bir kun tong otmay turib masjvdga borar ekan, bir bolani shoshilib masjidga ketayotganini ko‘rdi. Bola Hazrat Umar (r.a.)ning nazarlariga tushdi.
Hazrat Umar (r.a.) bolaning buvday shoshilib ketayotganini ko‘rib, unga:
— Namozga ketmoqdaman, hazrat. Namoz vaqti yaqinlashdi. Mening esa tahoratim yo‘q, tahorat olishim kerak. Azon o‘qilmasdan oldin tahorat olib, namoz vaqtini kutaman. Shuning uchun yugurib ke
Payg‘ambar sollallohu alayhi vasallam aytdilar: «Agar biron bandani boshqa bir bandaga sajda qilishga buyurgan bo‘lganimda, shubhasiz, xotinni eriga sajda qilishga buyurgan bo‘lardim» (Termiziy rivoyati).