ადამიანები ერთმანეთს იყენებენ კარგი გაგებით,ივსებენ სულის იმ ნაწილს რომელიც ცარიელია,ცდილობენ მოიპოვონ ის განცდა რომელიც არასდროს ქონიათ ან დაიბრუნონ ის ,რაზეც ოდესღაც უარი თქვეს ,შეიძლება უმიზეზოდაც კი,ამ განცდას ისინი სიყვარულს არქმებენ და ბედნიერების უსაზღვრო ძიებაში კარგავენ დროს,ალბათ გვიან აცნობიერებენ რომ სყვარულია თვით ბედნიერება და არა მდგომარეობა რომელიც ამ სიყვარულით მიიღე