Рукі бабулі — суніцы і мёд,
Цёплыя, родныя, ласкавыя рукі.
Дбаюць яны пра ўвесь наш род,
Моляцца ціха ў часе разлукі.
Валасы, як іней, пакрыў снег,
А ў вачах — дабрыні азёры.
Прыпыніце, гады, свой імклівы бег,
Каб не ведала мілая гора.
Я прытулюся да сэрца яе,
Дзе пахне хлебам і шчасцем.
Дзякуй, бабуля, за ўсё, што дае,
За тое, што кветкаю маешся!