მთის კენწეროს ცის მახლობლად,მერცხლის ბუდედ რაღაც მოსჩანს,თვალთ ისარი შენატყორცნი,ვერ აღწევს მის სიგრძეს და განს.ის ფაცხაა მღვივის პირას,მიწნული და მიგრეხილი,გზა მიუძღვის საცალფეხო მიხვეული მოხვეული,და იქ ამსველს უნდა ჰქონდეს,მარჯვე თვალი მტკიცე გული,ანუ ჰყავდეს რაში ცხენი,მთაში გაზრდილ გამოწვრთნილი,კლდიდან კლდეზე გადამფრენი,უშიშარი და თან ფრთხილი;