გახსოვს გითხარი მიყვარხართქო და, შენ ყურიც კი არ მომაპყარი, შენს გვერდით წამით ყოფნა ისე მინდა... თან სათქმელით დამიმძიმდა მხარი. მითხარი : "მეგობარი ვარ შენი". და არაფრად არ ჩააგდე ეს, მაგრამ ისეთ სიყვარულს რა ვუთხარი მეგობრობიდან რომ არ იწყებოდეს. პასუხს ველოდები შენსას მაგრამ აზრი აქვს კი ამას (რამე) მე კი დაგიმტკიცებ ჩემსას... ამ დროს სიმარტოვე ჩემი და ეს უსასრულო (ღამე)
აღარ მინდიხარ იცოდე კარგო შენზე ფიქრები წაყვა ქარსო, თან წაყვა ჩემი ყველა ოცნება მომენატრება მე ის ოდესღაც, მაგრამ მე ამის ღირსი რომ არ ვარ? და ვითომ რატომ ფული რომ არ მაქვს, რომ ვერ გიყიდი მე შენ მანქანას და ვერ გისრულებ შენ ყველა ნატვრას, მე ხომ მიყვარდი და გაფასებდი შენთან მინდოდა მთელი არსებით, მართალი ყოფილა თურმე ის ანდაზა არასდროს მუდმივი არაა არაა, გემშვიდობები შენ ჩემო კარგო შენზე ფიქრებიც წაყვა ქარსო....!