ის გავიდე ეს გაზაფზული, მე ერთი სიტყვაც არ მახსოვს შენი.
მე სიყვარულითავარ დაზფრული. კიდეც, რომ მომკლა ვეღარ მიშველი.
ისე გავიდე ეს გაზაფხული მე ერთი სიტყვაც, არმახსოვ შენი.
რა დაგიშავე მითხარი ბარემ, რად, ამითრთოლე მგზნებარე გული.
რისთვის მომიკალ რად, გაგამწარე,ეს
ჭაბუკე და გაზაფხული
მე სყვარული ამიტანს უცებ, დაგეძებ დამსდევს ფიქრთა კრებული.
დავდივარ თბილისს ქალაქის ქუჩებს და დავბრუნდები აცრემლებული.
ვაი.. სად, განახო საით იქნები,ვიცი გარბიხარ, და მემალები.
შენ დაგეძებენ ჩემი ფუქრები. და ამღრვეული ჩემი თვალები.
ჩემთვის ერთია საით იქნები, ჩემს სიყვარულში დაგაჯერებენ.
შემოგხედავენ ჩემი თვალები და, ჩემს მაგივარად გაგაჩერებენ.
შენ შემომხედავ მწყრალი თვალებით. გაიცქრიალებ და შებრუნდები.