Левая колонка

Nino TIGIshvili

Последний визит: 2 апр 2018

Фильтр

Заметки Увлечения

Nino TIGIshvili

19 сен 2014

40 დღე გავიდა და თითქოს ისევ სიზმარში ვარ:( არ მეყო ეს დრო ამ ყველაფრის გასააზრებლად, თუმცაღა ვიცი 40დღე კი არა საუკუნეც არ მეყოფა ამისთვის:( დღეს შენ პანაშვიდზე ვიდექი, შენს სახელზე ანთებული სანთელი მეკავა, მოძღვარი შენს სახელს მიცვალებულებთან ერთად იხსენიებდა და თითქოს მივხვდი ყველაფერს, მაგრამ არა არ მჯერა ამ ყველაფრის:( არ მინდა დავიჯერო, რომ ხვალ შენი სულიც ისევე წავა ამ სამყაროდან, როგორც შენ მადოოოო:**** მენატრებიიიი და გელოდები ისევ. ვიცი ეს ლოდინი უსასრულოა, მაგრამ ლოდინი მიჯობს, უსასრულო ლოდინი, იმ ყველაფრის გააზრებას რაც რეალურად მოხდაა:((((((((((((((((((((((

Nino TIGIshvili

12 авг 2014

ra mware dila gagvitenda, rogor gelodebodit da
ra vicodit rom verasdros gnaxavdit ase lags da mxiaruls. rogor unda
shevikribot amis mere ushenod chemo lamazo. ra zari dagveca tavs
yoveltvis monatrebuli gvyavdi da axla sul unda mogvanatro tavi:( cudad
var madi ratom dagvtove ase uceb:(

Nino TIGIshvili

10 авг 2014

დღეს რვა აგვისტოა, უკვე ექვსი წელი გავიდა იმ საშინელი, "ნისლით"
დაფარული, წამებული დღეების შემდეგ. დღეს გამახსენდა ყველაფერი ის შიში,
ჩემი მშობლების აღელვებული სახეები, გათენებული ღამეები, ცრემლები და
დღესაც ისევ იგივე განვიცადე. წლები გავიდა და ამ საშინელებას ბოლო არ
მოეღო. ახლა უფრო მეტად მტკივა, მენატრება ჩემი ბავშვობის მოგონებები იქ,
რომ დარჩა ქსნის ნაპირებზე, ხშირად ვხედავ დედაჩემის ცრემლებს სამშობლოს
რომ მისტირის. განა შეიდზლება ქართველი გერქვას და ეს გულს არ გტკენდეს,
განა შეიძლება იმ ყველაფრის დავიწყება რაც ჩვენს თვალწინ მოხდა და არავინ
იცის დღეს და ხვალ რა მოხდებაა! უბრალოდ არ მესმის ბევრი ადამიანის,
უბრალოდ არ მესმის როგორ შეურაწყობთ იმ გმირებს, იმ შავოსან დედებს თქვენი