ნურავინ მეტყვითნურც შინ, ნურც გარეთ,გინდ ვიცინოდე,გინდ ვკვნესდე მწარედ,რომ ქვეყანაზედედაზე ტკბილი,გრძნობით მხურვალედა გულით თბილისხვა ვინმე იყოს.თუმცა შორსა მყავს,მაგრამ დედის გულს,იმის ტკბილ ალერსს,იმის სიყვარულსდა გულით ნათქვამსსევდიან ნანას,მარტო მაუფლოსგინდ მთელ ქვეყანას,რად დამავიწყებს!დღისით თუ ღამით,ცხადად თუ ძილში,მწარე მოთქმაში,გინდა ღიმილში,მის წმინდა ალერსსგულით ვატარებ,მის ნათელ სახესთვით მზეს ვადარებ!