Bir roman idin oxuyub da bitirəmədiyim. Bir ümid idin qapılıb da keçəmədiyim. Bəlkədə bir kədər idin qəlb qırsa da gedəmədiyim. Yalnızca sən idin salam deyib də əlvida deyəmədiyim...
Bilmədik heç zaman mən tez gəlmişdim yoxsa sən gecikmişdin. Bəlkədə sən gəlmədin mən də gözləmədim ama yenə də gedə bilmədik bir birimizdən ya da qala bilmədik özümüzə rəğmən. Görə bilmədik hisslərimizi bəlkə də eşidə bilmədik qəlbimizin səsini. Bilirəm sevmək, ümid etmək, bağlanmaq çətindi. Ama anlamaq ki, çətin deyildi arzuladıq bir birimizi. İndi qürurumuzun apardığı yollarla ayrılıq ünvanındayıq. Boş yerə itirdik o günlərin sevincini, aça bilmədik qəlbimizin sirrini...Qısqandıq. Hər kəsdən qısqandıq... Qorxduq itirməkdən, qazanmamışkən itirməkdən... Sənin olmayanı sahiblənməkdən, bəlkədə yanacağını bilə bilə sevməkdən. Bəlkədə qorxularımız bitirdi bizi. Bəlkədə yalanlar ayırdı ikimizi.