Հանդիպում 40 տարի անց։ Անմոռանալի ու դրական էմոցիաներով լի 2 օր։ Կյանքումս այսքան չէի ծիծաղել։ Ապրեք , սիրելիներս։ Հուսով եմ բոլորս ողջ ու առողջ կհանդիպենք 5 տարի անց ։
Այսօր դպրոց մտա և առաջինն ինձ << ողջունեցիր>> դու քո անուշ ժպիտով։ Ես դեռ չեմ հավատում, որ այլևս չես բացելու դուռն ու ասես․<< Բարև մոք, ոնց ե՞ք>>։ Թող հողը թեթև լինի շիրիմիդ, Էդգար ջան։ Թող դու և քո զոհված ընկերները հայոց բանակի վերջին զոհերը լինեք։