დარაბებს მიღმა გაზაფხულის სუნი იგრძნობა,
რაოდენ დიდი მომეჩვენა თურმე ზამთარი....
მე ამ სიღრმიდან გარდამავალ ფერთა გამიდან,
დღეს გამოვედი,გავმზიურდი.....გავიამინდდი
დღეს სხვა სურნელი შემეგება,თითქოს ნაცნობი,
ბილიკს რომელსაც ალბათ ჩემებრ ბევრი ჩაუყვა,
მდინარის პირას რომ მიყავხარ და თან გაჩერებს
ყველა განსაცდელს რომ გადმოსცემ
თითქოს გასვენებს....
და რამდენს იტევს ეს ბუნება,რამდენ ტკივილებს,
რამდენ სიხარულს, ამოუცნობ ამდენ განსაცდელს.
შენ ჰეი გულო რომ ბრძანებლობ და თავს ვერ ჰპოვებ
შენ ჰეი თავო მერამდენჯერ იმკი შეცდომებს
დაა ყველაფერი ისევ ისე,ისევ იქ რჩება.......
გინდა შეცვალო მაჯებიდან ეს გულის ფეთქვაც
მაგრამ ამაოდ წინა დღესაც ასე იყავი....
და შემართება ამ ღამისიც ვიცი გაქრება.......
დარაბებს