როდესაც იცნობ ვიღაცას საკმაოდ დიდხანს, სიტყვები აღარ მოედინება მდინარეებად, როგორც ურთიერთობის პირველ დღეებში. ის, რაც გინდა გაუზიარო, ხშირად შეუძლებელია გამოხატო სიტყვებით. იყინება შიგნით. წყენის და იმედგაცრუების გამო არა. იმდენად იჭრები სხვის ხედვაში და ინტერესებში, რომგეჩვენება მეტი რა უნდა გაუზიარო, ყველაფერი ისეც საერთოა. თითქოს გრძნობებიც არ არის ისეთი ძლიერი - არ ვიბრირებენ და არ ფართოვდებიან, არ ცდილობენ ემორციის სახით გარეთ გამოღწევას. და მაშინ იწყებ საუბარს თვალებით, ხელებით, შეხებით. ჩემი აზრით, სიყვარულის უკეთესი გამოვლინება არ არსებობს. / ელჩინ საფარლი /