Левая колонка

Nina ◐

Последний визит: 23 окт 2016

Фильтр

Заметки Увлечения

Nina ◐

1 окт 2014

როდესაც კვლავ მარტო დავრჩი, ხელმეორედ დავიწყე ფიქრი მოსმენილზე. ჩემს გულში ჩავიხედე. ჩემი ფიქრები და გრძნობები შევამოწმე, შეუბრალებელი ხელით ვცადე ამელაგმა ეს გაბედული, ფუჭი ოცნება და კვლავ ჭეშმარიტების ჩვეულებრივ გზას დავბრუნებოდი.
საკუთარი სამსჯავროს წინ წარვდექი. მეხსიერება მხარს უჭერდა ყველა ჩემს იმედს, სურვილს, გრძნობას, რომელსაც მე გულით ვატარებდი წინა ღამის შემდეგ. გამახსენდა ჩემი სულიერი მდგომარეობა ამ ორი კვირის მანძილზე. მაგრამ აქ გონების თვალი წამოდგა და ჩვეული მშვიდი ხმით ნათლად და პირდაპირ, შეულამაზებლად გამოთქვა თავისი აზრი. გამახსენა, თუ როგორ უარვყავი სინამდვილე და გატაცებით მივენდე აუხდენელ ოცნებებს. ყოველივე ამის შედეგად მსჯავრი გამოვიტანე:
«ამქვეყნად არ დაბადებულა მეორე ის

Nina ◐

16 июл 2014

მიპყრობს ისევ და ისევ რაღაცის შისი, ალბათ მომავლის, რადგან ის ისეტი ბნელია, როგორც ჯოჯოხეთი. არავინ იცის რა იქნება, რას გავაკეთებ ან დამცალდება კი რაიმეს გაკეთება? იქნებ დღესვე ან თუნდაც ამ წამსვე ესმევა ყველაფერს წერტილი...
იმედი უკვე გაქრა და ახლა მხოლოდ ღმერთს მივნდობივარ, როგორც უნდა ისე წარმართოს ჩემი ცხოვრევა...
ძალიან ცოტაა ისეთი ადამიანი, რომელიც ჩემს ხასიათს, ჩემს ჩვევებს და ჩემს მეს ერგება და ჩემს (ზოგჯერ უაზრო კითხვებზეც) აქვთ პასუხი. არ მინდა ვთქვა, რომ განსხვავებული ვარ, რადგან დღეს ყველას ეგ აკერია პირზე, მაგრამ რავქნა, ჩემს ხასიათს სხვა დამახასიათებელი განმარტება არ აქვს.
რაც არ უნდა იყოს, გული როგორც არ უნდა მატკინონ სულ ვიღიმი, ვიღიმი რადგან ჩემი გულის ტკივილი სხვას არ დავა