Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 17 янв 2023
Фильтр
Поделилась заметкой
მთვრალი ბიჭები მეგობრის
სახლში წასაყვანად მანქანაში
ჩასხდნენ, ერთ-ერთი შვილის
დედამ ასე დალოცა "შვილო
ღმერთმა დაგლოცოთ, ღმერთი
თქვენთან იყოს"ო,
შეზარხოშებული შვილი დედას
ასე შეეპასუხა,
"ღმერთისთვის ადგილი არ
გვაქვს მანქანაში, თუ უფალს
ძალიან სურს მანქანაში
ჩაგვიჯდეს მაშინ უკან
საბარგულში შევიდეს"
რამოდენიმე საათის შემდეგ
დედას აცნობეს რომ შვილი
ავარიაში მოჰყვა, მანქანაში
მყოფი ყველა დაიღუპა, მაგრამ
ყველასათვის გასაოცარი რამ
მოხდა, მანქანის საბარგულს
არაფერი არ მოსვლია, უბრალო
ნაკაწრიც კი არ ჰქონდა, უფრო
გასაოცარი რამ კი ის იყო რომ
საბარგულში ერთი ყუთი
კვერცხი იყო მაგრამ ერთიც კი
არ გატეხილა.ძალაუფლება
მხოლოდ ღმერთს ეკუთვნის
ღმერთმა სწორ გზას არ
აგვაცდინოს, ამინ † † †
სახლში წასაყვანად მანქანაში
ჩასხდნენ, ერთ-ერთი შვილის
დედამ ასე დალოცა "შვილო
ღმერთმა დაგლოცოთ, ღმერთი
თქვენთან იყოს"ო,
შეზარხოშებული შვილი დედას
ასე შეეპასუხა,
"ღმერთისთვის ადგილი არ
გვაქვს მანქანაში, თუ უფალს
ძალიან სურს მანქანაში
ჩაგვიჯდეს მაშინ უკან
საბარგულში შევიდეს"
რამოდენიმე საათის შემდეგ
დედას აცნობეს რომ შვილი
ავარიაში მოჰყვა, მანქანაში
მყოფი ყველა დაიღუპა, მაგრამ
ყველასათვის გასაოცარი რამ
მოხდა, მანქანის საბარგულს
არაფერი არ მოსვლია, უბრალო
ნაკაწრიც კი არ ჰქონდა, უფრო
გასაოცარი რამ კი ის იყო რომ
საბარგულში ერთი ყუთი
კვერცხი იყო მაგრამ ერთიც კი
არ გატეხილა.ძალაუფლება
მხოლოდ ღმერთს ეკუთვნის
ღმერთმა სწორ გზას არ
აგვაცდინოს, ამინ † † †
დედაზე მე ისეთი რა უნდა ვთქვა, მაგრამ ჩემი მოსაყოლი მაინც უნდა მოვყვე.
შარშან, გვიან შემოდგომაზე, ნოემბერში, ჩემს სოფელში ჩავედი. დამხვდა საცოდავი დედაჩემი -თითებდამჭკნარი, მაჯებდაწვრილებული. მაინც მიღიმოდა და მეუბნებოდა: - ხან ვწევარ, შვილო, ხან, აი, ასე დავრაცრაცებო.
ვიყავი ერთ ღამეს და ერთ დღეს, თითქოს ეზო-ყორის მოწესრიგებით გართული, სინამდვილეში რაღაც ცოდვით შეწუხებული. მეორე საღამოს, უკვე შებინდებულზე წამოვედი.
ჩვენიდან რკინიგზის სადგურამდე 4 კილომეტრამდე გზაა, სულ თავქვე, თავქვე, აქედან კიდევ აღმართი. გამიმართა დედაჩემმა ძველებური ფარანი, ამინთო, -სადგურში რომ ჩახვალ მორიგესთან დატოვე და ვინმეს ამოვატანინებ მერეო. დავიწყე მე სიცილი, - რა ფარანი მინდა, დედა, ორმოცი წელიწადია ამ გზაზე და
შარშან, გვიან შემოდგომაზე, ნოემბერში, ჩემს სოფელში ჩავედი. დამხვდა საცოდავი დედაჩემი -თითებდამჭკნარი, მაჯებდაწვრილებული. მაინც მიღიმოდა და მეუბნებოდა: - ხან ვწევარ, შვილო, ხან, აი, ასე დავრაცრაცებო.
ვიყავი ერთ ღამეს და ერთ დღეს, თითქოს ეზო-ყორის მოწესრიგებით გართული, სინამდვილეში რაღაც ცოდვით შეწუხებული. მეორე საღამოს, უკვე შებინდებულზე წამოვედი.
ჩვენიდან რკინიგზის სადგურამდე 4 კილომეტრამდე გზაა, სულ თავქვე, თავქვე, აქედან კიდევ აღმართი. გამიმართა დედაჩემმა ძველებური ფარანი, ამინთო, -სადგურში რომ ჩახვალ მორიგესთან დატოვე და ვინმეს ამოვატანინებ მერეო. დავიწყე მე სიცილი, - რა ფარანი მინდა, დედა, ორმოცი წელიწადია ამ გზაზე და
მამა, რომელიც 18 წელია ფეხშიშველი დადის . ასეთია მისი ისტორია : 18 წლის წინ ამ კაცს შვილი გაუხდა ავად , ბევრი ეცადა მრავალ ექიმთან მიიყვანა თუმცა ბავშვის ჯანმრთელობა მაინც არ უნჯობესდებოდა , ბოლოს ამ კაცმა შესთხოვა უფალს , გადაერჩინა მისი შვილი და აღუქვა რომ მუდამ ფეხშიშველი ივლიდა. უფალმა შეისმინა მისი თხოვა , ბავშვი გადარჩა და ეს კაცი მეთვრამეტე წელია სიცხესა თუ ყინვაში მუდამ ფეხშიშველი დადის. გთხოვთ გააზიარეთ რომ ყველამ ნახოს!
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
265
- Грдзелидзе ))Кутаиси (Кутаис)
- Tamriko TsulaiaКутаиси
- jeko DКутаиси
- Zaza GogonadzeKutaisi
- Odinoki OdinokiМосква
10
- СЕКРЕТЫ ЖЕНСКОЙ МОЛОДОСТИ И КРАСОТЫ28990 подписчиков
- აქ საქართველოა35053 подписчика
- Мода и Стиль864020 подписчиков
- მე არ გავყიდე საქართველო • Official34653 подписчика
- ზუბი130 подписчиков