სხვა კაცი იყო,
სხვა ხმა ჰქონდა, სხვა აღტკინება,
დილით ბაზრისკენ უხაროდა გასეირნება,
სახელდახელოდ ერთი ჭიქა არყის გადაკვრა…
ეხლა ამბობენ: “უბედური არაყს გადაჰყვა!”
მისმა ცხოვრებამ არსებობა ბევრს დააყვედრა
და რადგან თავი არ ჰქონდათ გამოსაჩენი,-
მას მიუსაჯეს დავიწყება,
როგორც დახვრეტა,
და სისრულეში მოიყვანეს ეს განაჩენი!
ეხლა ამბობენ… ეჰ, ვინ იცის, რას არ ამბობენ!
მის ტახტზე სხედან,
მის ლაშქარში სპასალარობენ,
მთაწმინდის კალთებს მიჰყვებიან მისი ბილიკით,
(მაინც, ბოლო დროს, მთაზე ასვლა გახდა იოლი!)
თავი მოიკლა?
არა, გვამცნო თავის სიკვდილით:
ცოცხალიაო,
არ მომკვდარა გალაკტიონი