Yeyib-içən, baz bir kişi olur. Oğlunu yanına çağırıb vəsiyyət edir: “Oğlum, mən öləndə məni özün yuyub kəfənləyərsən. Kəfənləyəndə də şeyimi kəsib özündə saxlayarsan”.
Oğlu təəccüblənir: “Ata, niyə? Neyləyəcəm sənin şeyini?”
Atası cavab verir: “Bir dəfə yuxuna girəcəm, sənə deyəcəm”.
Nə isə, kişi ölür. Oğlu bunun dediyi kimi də edir. Kişi gedir o dünyaya. İnkir-minkir düşür bunun üstünə ki, bəs, sən o dünyada belə işlər görmüsən, filankəsin qızını, o birinin arvadını qayırmısan.
Kişi and içir ki, belə şey olmayıb. Sonra da qabağını göstərir ki, baxın, mənim heç şeyim də yoxdur, mən xalxın qız-gəlinini necə qayıra bilərdim.
Baxırlar ki, kişi düz deyir. Bunu cəhənnəmdən çıxarıb atırlar cənnətə