Левая колонка

ketii bartishvili

Последний визит: 23 сен 2019

Фильтр

დაბრუნდით დედებო......
************************************
დაბრუნდით დედებო, შვილები გელიან,
მათ თვალებს უშრეტად ატყვია ცრემლები,
გულში თუ დედაზე სიმღერას მღერიან,
ხატებთან ხმამაღლა ღმერთს სთხოვენ ვედრებით,

დედა ღვთისმშობელო, წმინდაო მარიამ,
ემიგრანტ დედების სიცოცხლე დალოცე,
რის ენერგია და ჯან-ღონე შემორჩათ,
ჩვენ მათი გმირული ცხოვრება გვაოცებს.

საიდან სადაო, სად წავა ქართველი,
შვილების მომავალს მიხედოს ოღონდაც,
უკან არ იწევენ ქართველი დედები.
ამაყად გადიან გზა-სავალ გოლგოთას.

დაბრუნდით დედებო, სანამდის დრო არის,
სანამდის შვილები გცნობენ და გიცდიან.
ვინც უკვე იგემა ოჯახის დანგრევა,
ეს მწარე გამოცდა მათ უკეთ იციან.

მადლობას ვინ გეტყვით, ვისგან რას მოელით,
სიშორით, ნერვებით სულ დაძაბული ხა

ketii bartishvili

14 окт 2014

♥ მარინა ყიფიანი♥

მინდა ჩემი გულისტკივილი ლექსად გამოვხატო, დღეს დილით ავტობუსით ვმგზავრობდი, საქართველოში ტელეფონზე დავრეკე შვილთან, ტირილნარევი ხმით ვესაუბრებოდი,(როგორც ყოველთვის, მეტი მონატრებისგან) გვერდით მჯდომმა ბერძენმა ქალმა ვერ აიტანა ჩემი უცხო ენაზე საუბარი და წაიბუზღუნა:"შენს ქვეყანაში წადი და იქ ილაპარაკე უცხო ენაზეო" და გაბრაზებულმა ადგილი შეიცვალა". ყელში ბოღმა მომაწვა, ცრემლები თავისით იკვალავდენ გზას, უცებ დამეკარგა ძალა, თავი შეურაცხოფილად ვიგრძენი. არაფერი მითქვავს, რადგან ვიცოდი მას სხვებიც დაუჭერდენ მხარს, მე კი ერთი ვიყავი, ნუთუ დაავიწყდათ თავიანთ ემიგრანტობა? ნუთუ თვითონ არ ენატრებოდათ შვილები? სამსახურში არა, გზაში არ, ტრანსპორტში არა, სად ვილაპარაკო ქართულად? ამიხსენით ოღონდაც. :((
**