როცა მიყვარდი, ვერ შემიყვარე...
ახლა, ანთიხარ... მაგრამ მე ჩავქრი,
მახსოვს, რომ მაშინ... შენ „შემიბრალე“
დღეს კი მე „ვწუხვარ“ - უკვალოდ გაქრი...
წლებმა გაზიდეს დღეთა სიმრავლე,
ბასრმა ეკლებმა დაკაწრეს ვარდი,
როგორ გეძებდი და დაიმალე...
მერე, მეძახდი... მე, ჩუმად დავრჩი...
მაინც გგონია, რომ შენს წინაშე
ჩემი მომავლით კვლავ შენში ჩავრჩი,
არ დაიჯერო შენ ეგ „სიცხადე“,
ყველა ბილიკი შთაინთქა ზღვაში...
ნიშნის მოგებით არ ვთქვი სიმართლე,
ჩემი ბგერები გაიბზნა ხმაში,
ვერ გაპატიე!... გრძნობის სიმდაბლე...
გემშვიდობები... ამ ბოლო წამში...