ქუჩაში გასულს, უნებლიეთ კითხვა დამჩემდა თუ რას ნიშნავდა დღევანდელი ხალხის ღირსება. დედის გინებით, სიმართლე აქვთ დატკიცებული და ვერ ხვდებიან მათ სული როგორ მიწდება.
არ მესმის როგორ უნდა გქონდეს ამგვარი ფიქრი, არ მესმის როგორ უნდა გქონდეს ამგვარი ენა. როგორ უნდა ითქვა ჩემო კარგო დედაზე ცუდი და ამის შემდეგ როგორ უნდა მიაპყრო მზერა.
მე რა, თქვენს თავებს იმცირებთ ამით თითქოს და სიმართლეს ამტკიცებთ არა? სასაცილოა ის სიმართლე და სატირალი ნუთუ არ ფიქრობთ, ნუთუ არ გწამთ? არა და არა!!!
როგორ იმეტებთ, თქვენს თავს და შემდეგ როგორ სუსტდება თქვენი გონება. დედის თვალებში არ ჩაგიხედავთ? არ გახსენდებათ ის მოგონებაა
როგორ გარწევდათ აკვანში ღამით რომ არ ეძინა შენი გულისთვის. რამდენი ტანჯვა გამოიარა და რომ