საოცარი ქმნილებანი არიან ადამიანები, სათქმელი აქვთ და არ ამბობენ, დუმილში იხრჩობიან.. ბოდიში აქვთ მოსახდელი და არ იხდიან, სისუსტე გონიათ..სიკეთის კეთება უნდათ, მაგრამ მხოლოდ საკუთარ თავზე ზრუნავენ.. ღმერთი სწამთ, მაგრამ ყოველ წუთს შეგნებულად სცოდავენ....
ტკივილს არ შეცვლის სიტყვა ბოდიში , წამით არ რჩება სულის იარა...დაე იტანჯონ ჩემი ყურებით თუ ვინმემ გულზე გადამიარა.. მეარ მოვკვდები სხვისი გულისთვის,არც ჭიქას დავლევ შხამით აღსავსეს,მხოლოდ იმისთვის თავსაც გავწირავ,ვინც ღირსეულად მე დამაფასებს!!!.
ის რომ ვიცოდე სად ვცდები, ალბათ არასდროს შევცდები, ეკლიან გზებსაც ავცდები, და შორს მწვერვალებს გავცდები. თუმცა ვერანაირი აცდენით ბედის წერას ვერ აცდები. ამაო იქნება განცდები ამაში მართლა არ ვცდები
