,,...„ვეფხის-ტყაოსანი“ უაღრესად რეალისტური მწერლობის ძეგლია. ბედი მის გმირთა, მათნი ვნებანი მარადის ადამიანურნი არიან. თუ ღმერთი კეთილისა კეთილის მომცემია, არ დამბადებელი ბოროტისა, ეშმაკი ბოროტისა დასაბამია და მებრძოლი კეთილისა. და ადამიანსაც მასთან უხდება ბრძოლა ბედნიერების მოპოებისათვის. ეშმაკის მიერ დაბრკოლება აუცილებელია ამ კეთილის მიხწევის დროს. რომ რაინდი ტარიელი იძულებულია არარაინდულად მოჰკლას თავისი მეტოქე მძინარე ხვარაზმშა, „დედალთა“ საქმე ჩაიდინოს, „ეშმაკის“ მიერ მოწყობილ გარემოებას უნდა მიეწეროს. „ეშმაკის“ მიერვე მოწყობილ გარემოებაში სჩადის რაინდი ავთანდილი არარაინდულ საქციელს, ჰკლავს მძინარევე ჩაჩნაგირს, შეიყვარებს ფატმანს, სჩადის მეორე „უმსგავსო საქმეს“. ერთობ ბრძოლა „ვეფხის-ტყა