ელეგანტურად,
ხელმწიფურად ერთის ხნით ჰყვავის,
ირგვლივ სინათლეს,
სიხალისეს, სიხარულს ნერგავს, -
შეხე მკაცრს, ძვირფას
შეხამებას წითლის და შავის,
ცოდვა არ არის,
სარეველა ყაყაჩოს ერქვას?!
კაცს - კი, ბატონო !
კაცს შეცდმოით ხსენებულს კაცად!
კაცს შენისთანას-
ჯიშით,ჯურით,ყიამყრალს შენგვარს!
ჩამოთესლებულს
ამ ჩვენს სახლში ანწლად და ღვარძლად,
წისქვილი ვისიც
ბოროტების მარცვლეულს ღერღავს!
შენი სახელის
ხსენებაზე ყორანი სჩხავის, -
რიყეში ვარ და
გულმოსული დავწვდები ჭრელ ქვას...
შეხე,რაგვარად,
რა ღირსებით, რა ეშხით ჰყვავის-
ცოდვაა სწორედ-
სარეველას ყაყაჩო ერქვას!