Məhəmməd Füzuli
Vəfa hər kimsədən kim, istədim,ondan cəfa gördüm,
Kimi kim,bivəfa dünyada gördüm ,bivəfa gördüm.
Kimə kim,dərdimi izhar qıldım istəyib dərman,
Özümdən həm betər bir dərdə onu mübtəla gördüm.
Mükəddar xatirimdən qılmadı bir kimsə qəm dəfin,
Səfadan dəm vuran həmdəmləri əhli-riya gördüm.
Əgər su damənin tutdum,rəvan döndərdi üz məndən,
Və gər güzgüdən umdum sidq,əksi müddəa gördüm.
Ayaq basdım dəri-ümmidə,sərgərdanlıq əl verdi,
HÜNƏR səriştəsin tutdum,əlimdə əjdaha gördüm.
Mənə göstərdi gərdun,tirə bəxtim kövkəbin yüz gəz,
Məni bədbəxt ona hərgiz kim,baxdım,qara gördüm.
Füzuli,eyb qılma,öz çevirsəm əhli-aləmdən,
Nədən ki,hər kimə öz tutdum,ondan yüz bəla gördüm.