Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 30 сен 2020
Фильтр
ადამიანის სული, გაცილებით უფრო მძიმეა, ვიდრე სხეული, იმდენად მძიმე, რომ ერთ ადამიანს მისი ტარება არ შეუძლია, ამიტომ, ვიდრე ცოცხლები ვართ, ერთმანეთს ხელი უნდა შევაშველოთ და ვეცადოთ, როგორმე უკვდავყოთ ერთმანეთის სული; თქვენ ჩემი, მე სხვისი, სხვამ სხვისი და ასე დაუსაბამოდ, რამეთუ იმ სხვისი გარდაცვალების შემდეგ არ დავობლდეთ და მარტონი არ დავრჩეთ ამ ქვეყანაზე
Поделился темой
Поделился заметкой
როცა მოვკვდები,იტირებენ ვიცი ჩემები, როცა მოვკვდები,ყველას უცხოდ მოგეჩვენებით. ხელს ვერ შემახებთ,სიცივისგან დაიბინდებით, ჩემი ერთგული მეგობრებიც კი შეშინდებით. მერე ამოხვალ,ამომიტან ლამაზ ყვავილებს, სხვის დღეობაზე შესანდობარს ჩუმად დამილევ. თუ მომიგონებ,მხიარული,ლაღი ფიქრებით, ქვეყნად ყველაზე ბედნიერი მკვდარი ვიქნები. და როცა ასწევ,ღვინით სავსე ტიის ფიალას, გულჩათხრობილი,დაგუბებულ სევდას გზას მისცემ. ხმაგაბზარული ჩუმად იტყვი ჩემს შესანდობარს, სხვის დასანახად ნუ იტირებ ჩემს თავს გაფიცებ.. ყაყაჩო დარგე,ეს ნიშანი გაზაფხულისა, რადგან ფერს მისცემ,მაგ საფლავის უფერულ ლოდებს. ვარდები დარგე,მოციმციმე,თეთრი ფურცლითა, რადგან ბულბული,ვარდის ტოტოზე მოთქვამს და გოდებს.. არ დაგავიწყდეს,ია,ნაზი იასამანი, ო
შორს უღრან ტყეში, თოფი გავარდა პირქვე დაეცა მგელი ტიალი,
ზვავის წინ ისე ჩუმად დაეცა გულში ჩაიკრა მგლური ღრიალი.
იგი ხვდებოდა, რომ სულს
ღაფავდა,
რომ ღია იყო სამარის კარი,
რომ წუთი-წუთზე მისთვის დაჰკრავდა
სამგლოვიარო დიდრონი ზარი. ჭრილობებიდან სისხლი დაიძრა,
სულსა ღაფავდა განაწამები,
ბოლოს გაჩერდა ვეღარ გაინძრა,
ასე დალია სული წამებით.
ყველა სულდგმული კარგად ხვდებოდა, რომ არ ნანობდა მისი გონება,
ის მგელი იყო,მგლურად კვდებოდა, მგლურად გალია მისი ცხოვრება.
ამ დროს კი თბილად, ერთ ბუხრის პირას, ძაღლს უდარდელად თექაზე სძინავს და სულ არ ესმა იმ ოხერტიალს მგელი სამსხვერპლოდ თავს როგორ სწირავს. ასეა ძმაო წუთი სოფელი
ბუნებას ყველა განურჩევია,
ვეღარ გავუგე ამ მადლიან ღმერთს ვი
ზვავის წინ ისე ჩუმად დაეცა გულში ჩაიკრა მგლური ღრიალი.
იგი ხვდებოდა, რომ სულს
ღაფავდა,
რომ ღია იყო სამარის კარი,
რომ წუთი-წუთზე მისთვის დაჰკრავდა
სამგლოვიარო დიდრონი ზარი. ჭრილობებიდან სისხლი დაიძრა,
სულსა ღაფავდა განაწამები,
ბოლოს გაჩერდა ვეღარ გაინძრა,
ასე დალია სული წამებით.
ყველა სულდგმული კარგად ხვდებოდა, რომ არ ნანობდა მისი გონება,
ის მგელი იყო,მგლურად კვდებოდა, მგლურად გალია მისი ცხოვრება.
ამ დროს კი თბილად, ერთ ბუხრის პირას, ძაღლს უდარდელად თექაზე სძინავს და სულ არ ესმა იმ ოხერტიალს მგელი სამსხვერპლოდ თავს როგორ სწირავს. ასეა ძმაო წუთი სოფელი
ბუნებას ყველა განურჩევია,
ვეღარ გავუგე ამ მადლიან ღმერთს ვი
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
154
- lizi lomineishviliKutaisi (Kutais)
- evdemozi iibatumi
- mayvala chadunelixaшури
- levani nadiradzetbilisi