LiLiT Kamalyan

Կարոտել եմ քեզ
Ու որոշել եմ երազիս թևով
Այսօր մոտդ գամ։
Գամ, կողքիդ նստեմ
Լուռ՝ ինչպես ստվեր,
Քեզնով հիանամ։
Չէ՜, ձայն չեմ հանի,
Որ քաղցր քնից
Քեզ չարթնացնեմ,
Կողքիդ կնստեմ։
Կարոտած հոգով
Բույրդ կշնչեմ,
Քնքուշ պատկերդ
Կարտանկարեմ
Իմ կոպերի տակ,
Քո սրտիդ զարկով
Սրտիս զարկերին
Նորից կտամ կյանք։
Ա՜խ, երբ կարոտդ
Խեղդում է հոգիս,
Սիրտս էլ չի զարկում։
Հա՛, գիտե՛մ, ե՛ս էլ
Մի խենթ կարոտ եմ
Դարձել քո հոգում։

Համ երգում ես համ էլ պարում
Համ լացում ես համ ծիծաղում
Տեսքով չքնաղ քո հմայում
Գժություններ մեկ մեկ անում
Քո մանկական արարքներով
Խինդ ու ժպիտ դու պարգևում
Ձայնդ անուշ ու զրնգուն
Կարկաչում է ինչպես առուն
Աչքերիդ մեջ ջերմ երազկոտ
Քո հոգին է արտացոլվում
Նուրբ ես քնքուշ շատ գեղեցիկ
Ինչպես դաշտի վայրի ծաղիկ
Բառեր կասես սրտիս մոտիկ
Մեղրից քաղցր տասնապատիկ
Մեղրից քաղցր ծաղկից քնքուշ
Արևից ջերմ լեզուդ անուշ
Բայց և մեկ մեկ գժվում ես դու
Ու ծակում ես ինչպես սուր փուշ
Համ կանչում ես համ էլ վանում
Գիժ քամու պես գալի գնում
Բազում սրտեր քեզնով անում
Սակայն մեկին դու հավանում
Ու հենց նրա
Հոգու հետ ես անվերջ խաղում
Քանզի գիտես ու վստահ ես
Այդպիսին է նա քեզ սիրում
Հենց այդպիսին մանկան պես գիժ
Մանկան պես պար

Պետք է կարողանաս սիրելով հեռանալ, դա իսկական վեհություն է...
Երբ սիրում ես, բայց սիրելիդ նույն չափ սեր չի տալիս, երբ գիտես, որ միակը չես նրա կյանքում, երբ զգում ես, որ ավելորդ ես, ապա հեռացի՛ր...
Հեռացիր լուռ, արժանապատվորեն, առանց դուռը շրխկացնելու, առանց տեսարանների, առանց մխկտոցների։ Հարգի՛ր քեզ, հպարտությունդ ճիշտ օգտագործիր, հեռանալով թող միայն խաղաղություն:
Հեռանալուց հետո դռան ետևում կախվիր, ճանկռիր պատերը, ողբա ու շնչահեղձ եղիր, բայց հեռանալուց առաջ մի համոզիր որ քեզ սիրեն, մի խնդրիր որ քեզ խղճան, մի ցածրացիր, պարզապես հեռացիր:
Իմացի՛ր, սիրելով հեռանալն ավելի վեհ է, քան ավելորդ լինելով մնալը...
Հեռացիր, որ կարողանաս շարունակել սիրել, հեռացիր, որ մնալով չատես, չչարանաս, չկորցնես

ՄԱՄ ... դու իմ բարի գիշերն էիր այնքան ժամանակ ...մինչեւ ես դարձա ինչ -որ մեկի բարի գիշերը...
ԵՒ ԱՌՀԱՍԱՐԱԿ... ինչ լավ է , որ մեր կյանքում կան մարդիկ , ում ուզում ես ասել ԳԻՇԵՐԴ ԲԱՐԻ ԼԻՆԻ...
ՈՒՄ ՈՒԶՈՒՄ ԵՍ ԳՐԿԵԼ...
ՈՒ ՈՉԻՆՉ ՉԱՍԵԼ...
ԱՉՔԵՐԴ ՓԱԿԵԼ ՈՒ ԼՌԵԼ...
ՄԵԿ -ՄԵԿ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆԸ ... ԽՈՐԸ ՎԵՐՔԵՐ Է ԲԱԼԶԱՄՈՒՄ ԱՅՆՊԵՍ... ՈՐ ՑԱՎԴ ԱՆՑՆՈՒՄ Է ՀԱՎԵՐԺ...
ԲԱՐԻ ԳԻՇԵՐ...

«ԼՈՒՅՍԻ ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ»
ՆԱՐԻՆԵ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

Ու թե մի օր դու հանդիպես ճամփին
Ես քեզ կնայեմ ինչպես օտարն օտարին
Ու թե մի օր դու ժպտաս ինձ կրկին
Կփորձեմ ժպտալ բայց կծռմռվի դեմքիս ժպիտն իմ:

Ու թե դու մի օր ցավից հառաչես
Հիշողությունից տանջվես տառապես
Բղավես ուժգին ու ինձ ետ կանչես
Հիշիր նույն ցավից քարացել եմ ես:

Ու թե գիշերները քո քունը փախչի
Ձայնս ականջիդ անընդհատ հնչի
Հորդ արցունքներից քո բարձը թրջվի
Հիշիր թաց բարձին անքուն գիշերներ լուսացրել եմ ես:

Ու թե մի օր դու ինձ փնտրես կրկին
Փորձես ինձ տեսնել նորից քո կողքին
Պարզապես խոսես աչքերիս նայես
Հիշիր խլացել կուրացել եմ ես:

Ու թե մի օր դու… հիշիր նաև ես…