SENI SEVOLMADIM

Yodingdami! Bir kun tasodifan ko’changdan o’tayotganimda seni uchratib qoldim. Bizlar qandaydir hayajon bilan to’qnashdik. Salom alik bo’ldi o’rtada. Ikki og’iz gaplashdik ham. Sen negadir sirli bir qiyofada, go’yo nimadir demoqqa chog’landing-u aytolmading. Har doim meni og’zimni poylab, eshitolmagan o’sha birgina so’zni balki umid bilan yana kutgandirsan. Lekin
men doimgidek sen bilan jiddiy gaplashdim. O’zi bir bora senga yuragim tubidan atigi bir donagina ham shirin so’z aytmaganman. Bu safar ham shunday bo’ldi. Men yo’limda keskin davom etib ketaverdim. Sen esa tarvuzi qo’ltig’idan tushgan odamday ortimda qolib ketding. Kechir meni! Sen juda sodda va samimiy qizsan. Xusni jamoling ham o’zingga yarashib turadi. Fe’l- atvoring, aql-u-zakovating ko’pgina qizlarnikidanda, ziyodaroq. Senda hech bir kamchilik yo’q. Lekin… Lekin seni chindan ham sevolmadim. Har doim sen bilan uchrashib qolsak, o’zgacha bir hayajon, o’zgacha bir mehr bilan boqar eding, yuzimga. Mendan, to’g’risi, mehrni, muhabbatni kutarding. Lekin men sendan bularni qizg’angandek bo’lardim. Yo’q, yo’q qizg’anmasdim, men o’zga bir qizni sevib qolgandim. Unga mehrimni bergim kelardi. Seni esa ilhaq bo’lib meni sevarding. Hayot qiziq ekan: kimdir seni sevib, sevgingga zoru, sen o’zganing mehrini tilanib yurasan. Ko’ngil ekan-da, asli bu xilqat. Nimaga shunday hamon aqlim yetmaydi. Sen menga zor eding, men boshqasiga. Balki u ham qalban o’zgaga tashnadir…Chunki men sevgan qiz, birgina nigohini ham mendan qizag’anadi. Gapirsam o’zini olib qochadi yoki tinch qo’yishimni so’raydi…Bugun tongda turib shaharga jo’nab ketishga chog’landim. Sababi juda g’alati: qishloqda seni to’ying boshlandi. Hovlingda o’yin kulgu, bazm-u jamshid. Bundan yuragim negadir o’rtanib ketdi. Allaqanday og’riq tanam uzra yoyildi. Men esa sening to’yingda qatnashishni istamasdim. Buning sababini faqat o’zim bilaman…U ham bo’lsa senga ortiq azob berishni, to’ying kuni ham javobsiz sevgingni eslatmaslikni ich-ichimdan xohladim va manzilim tomon yo’l oldim. Shahar uzra tun cho’kdi. Osmonni g’ich-g’ich yulduzlar qopladi. Men esa ana shunday osuda va go’zal kechada yana o’yga botdim… Bugun sening to’ying …Sen oq libos kiyib, guldek ochilib kelin bo’lding. Yoningda alpqomat yoring bor. Sen endi o’zga bir uyning bekasisan. Bundan baxtiyor bo’lishing lozim. O’zi asli ham shunday bo’lishi kerak edi-da. Sen ham axir hamma qatori baxtli bo’lishga haqlisan-ku?... Bilaman unda ko’ngling yo’q, lekin vaqt o’tib ko’nikasan, buni o’zing ham yaxshi bilasan
Shunday pallada yuragimdan she’r yog’ilib keldi:
Meni sevib sevilmagan yor
Bilaman, ko’p armonlaring bor.
Muhabbatni qarg’ama zinhor,
Yuragingga ko’mib qo’y meni!
Ketayapsan taqdirga ko’nib,
Orzularing chirog’i so’nib,
Ko’z yoshlaring yuzningga qo’nib,
Yuragingga ko’mib qo’y meni!
Maktublaring o’qilmay qolgan,
Meni kutib ko’zlaring tolgan
Bir so’zim bor senga atalgan
Yuragingga ko’mib qo’y meni!
Yig’lama hech entikib, to’yib,
She’rim o’qib bag’ringni o’yib
O’g’ilchangga ismimni qo’yib
Yuragingga ko’mib qo’y meni!
Shu kechada juda g’alati tush ko’rdim. Tushimda ko’changdan o’tgan emishman. Qarshimda esa har gal chiroyli bo’lib ochilib turadiga atirgullar negadir so’lib qolganmish. Sen esa yum-yum yig’larmishsan. Cho’chib uyg’onib ketdim. Yuzlarimga quyoshning zarrin nurlari urildi.Tundagi tushning ta’siridan kunni boshladim. Sen esa bu pallada taqdiringga ko’nib, chimildiqda o’zga bir yigitning ko’zlariga termulib o’tirganding. Meni kechir! Seni sevolmaganim gunohim emas. Lekin ollohdan sen uchun behisob baxt tiladim.
Hayotiy 100%