Ayriliq!

Naqadar azobli so'z.
O'zi azobli, so'zi azobli. Yuraklarni titratadi. Tun
bunchalar mahzun bo'lmasa. Huddi oy va
yulduzidan ayrilib qolgandek nola
chekayotganga o'hshaydi. Hatto shu qop-qora
tunni ham yoritib turguvchi oy va yulduzlari
bor. Ammo meni yuragimni ayriliq va armon
qoplagan. Bu yuragimni yoritguvchi, unga
hamroh bo'lguvchi hech narsa yo'q. Ayriliq
saxrosida yolg'izlikdan g'arq
bo'layotgandayman. Ko'nglimda na umid bor, na
ilinj. Men sizdan... Yo parvardigor ayrildim
degan so'zga tilim kelmayapti. Yuragim yana
nola chekishni boshladi. Ko'zlarimni ayriliqning
sovuq yoshlari achishtirmoqda. Yana sizni eslab
yig'layapman. Yana ko'z yoshlar..