მერცხალო, მითხარი, შენ როდის ბრუნდები,ჩემ საქართველოში ბუდე რომ დატოვე,წერილებს გაგატანთ ქართველი დედები,კარდაკარ შვილებთან ამბავი დატოვე.

უთხარი:"შვილებო, დედები გნატრობენ,უთქვენოდ კაპიკის ფასი აქვთ სიცოცხლეს და რასაც უძლებენ, თქვენა ხართ მიზეზი,წამებში საკუთარს დასთმობენ სიცოცხლეს."უთხარი:"ამაყად იარონ ქუჩაში,არასდროს დავკარგავთ ქართველის ღირსებას,შვილები უწყვეტი ფეთქვაა გულ-ძარღვში,მათ გვერდში დადგომა აქედან სჭირდებათ."ზოგი ვერ გაგვიგებს რის ფასად გვიჯდება,ატანა, გაძლება უკუღმართ ცხოვრების,ნეტა იმ დედის შვილს, ვინც ამას მიხვდება,დედა, რომ სითბოს და სიყვარულს მოელის.მერცხალო, იფრინე, კარდაკარ იფრინე,ღმერთი არ გაგვწირავს, იმედებს ვიტოვებთ,დედები შვილების პასუხებს ელიან და რომ დაბრუნდები, შენ გამოგვიყოლე...