თქვენი სიყვარული მაწვიმს გულდასიცხულს,

მიცავს სიცივისგან სითბო ღვთისმიერი,
შვებად მომევლინა ლოცვა სულ დაცხრილულს,
აღარ მეჩემება გზები იმიერი...
თქვენი არსებობით თბება ალიონი,
ღამეს მილამაზებთ როგორც ვარსკვლავები,
რწმენა მომატებულს მიხმობს ამბიონი,
უფალს მოვუსმენ და მის გზას დავადგები!
ზოგჯერ მზერა მიჭირს დარდთა ქარიშხალში,
ცივი განთიადის სევდა მეჩემება,
ცრემლის ქუხილს ვებრძვი ბედისწერის ალში,
ზოგჯერ ძლიერი ვარ-ზოგჯერ მეძნელება...
მინდა სიხარული ვპოვო განსაცდელში!
მინდა ბოძებული მადლის ერთგულება!
ვიყო ბედისწერა გრძნობა განაცდელში,
როცა იმედები აღარ მეგულება...
ვეღარ ავიმგზავრებ ლანდებს სულ დაბინდულს,
მინდა სიხარული ძველზე მყისიერი!
თქვენი სიყვარული მაწვიმს გულდასიცხულს,
მიცავს სიცივისგან სითბო ღვთისმიერი.
/თეონა კიკვაძე/