ლერწამივით მაქანავებს ბედის შტორმი,

წუთისოფელს მერამდენედ შევეჭიდე,
მომიტევე ,რომ მგონიხარ ზოგჯერ შორი,
გევედრები,შენ ,უფალო,შემეხიდე!
მომიტევე,რომ მგონია დასასრული,
რომ თვალები ისევ ცრემლით დავიოსე,
გამინათე ,მაცხოვარო, მადლით სული,
გევედრები,გზასავალი დამილოცე!
ეს ცხოვრება მუდამ ნება იყოს შენი,
შენივ რწმენით აღარაფრის შემეშინდეს,
საძირკველი სინანულის ამიშენე,
მაცხოვარო,კიდევ ერთხელ შემეხიდე!
დამიფარე,ავს და ბოროტს ამარიდე,
ძალა მომეც, არც ნიღაბი ავიფარო,
მაცხოვარო,ამიხსენი,დამარიგე,
გევედრები, ცოდვებისგან დამიფარო!
დამიფარე ამქვეყნიურ ცდუნებისგან,
ცარიელი სული რწმენით ამომივსე,
სინანულის წრფელი მადლი თუ მეღირსა,
მაცხოვარო,ცოდვებისგან გამომიხსენ!
ღირსი მყავი შენი კალთის მფარველობის,
მივუტევო,როცა მცემეს,შემაფურთხეს,
მომანიჭე სასოების ანგელოზი,
მაცხოვარო გევედრები შენ,- მაკურთხე!
/თეა ხასაია/