ОИЛА

Райҳонаи бечора шабҳо аз тарс дар зери болинаш таппонча монда мехобид, то дар мавриди зарурӣ худашро аз он авбошони пулмаст наҷот дода тавонад.

Солҳост, ки дар бораи ӯ мардум миш-миш мекунанд, қисса мебофанд, достон месозанд, хулоса мегӯянду мегӯянд... Ин овозаю ҳангомаҳо то куҷо ҳақиқат доранд? Дар асл Ширинмоҳ чи рӯзу рӯзгоре дошт ва дорад?

Қурутоби тобистона (видео)

Роҳҳои дарёфти иттилоъ, навиштани мавод, аксгирӣ ва наворбардорӣ, таҳияи барномаву гузоришҳои зебо ва омода кардани матолиби хонданиро мо ба Шумо меомӯзем. Барои ҳар матлаби нашрнамуда ба Шумо ҳаққи қалам дода меша...

Ҳодисаи нохуш нимаи моҳи январ дар ҳоле рух додааст, ки ҳунарманд бо крикет бозӣ карда, яке аз саҳнаҳои филмро ба навор мегирифт.

Он ҳама ҷавоҳиротҳое, ки ӯ реклама кард, тарҳи худаш аст, ки ба «Ақиқа» пешниҳод карда будем. Баъди омода шудани ҷавоҳиротҳо каси дигар нею худи Нигина онҳоро реклама кард.

Як дӯсти ин ҷавони гумшуда, ки аз гуфтани номаш худорӣ намуд, оиди ҳодиса чунин гуфт: Александр дар маҳаллаи Сурхоби ноҳияи Шоҳмансур зиндагӣ мекард.

Мехоҳед донед, ки ин тоҷикдухтари абрӯкамон арӯси хонаводаи ӯзбек гашта, чӣ рӯзҳои талхеро аз сар гузаронидааст? Донистан мехоҳед, ки чаро хушдомани лаққаяш ба келини тоҷик нафрат дошт?

“Ман ҳаётамро бидуни мошин ва хизмати халқ тасаввур карда наметавонам, аммо маро аз касби дӯсдоштаам маҳрум намуда, сарсону саргардон карданд.

Азбаски падарам коргардони овоз буданд, ҳамеша дар маъракаҳои гуногун банд шуда, хеле кам ба хона меомаданд. Ман, ки дар оила фарзанди хурдӣ ва эркачаи падар будам, ҷони модарамро ба лабаш меовардам, ки падарам...

Рӯзи душвор аст. Аз ҷониби нафароне, ки шумо дӯсти худ намешуморидед, дастгириву кӯмак мебинед. Сайругашти баъди нисфирӯзӣ табъатонро болида месозад.

Пас аз ғолибият дар озмун таваҷҷуҳ ба Каран якбора афзун гашт. Акнун машҳуртарин ширкатҳои Ҳиндустон ин ҷавони мисли Юсуф зеборо ба ҳамкорӣ даъват намуда, барои тарғиби молу маҳсулоташон дар телевизион ба Каран

Шаб саҳар шуда офтоб баромад, вале ҳеҷ набуд, ки Сафина аз хонаи хобаш барояд. Модараш чанд маротиба дари хонаи хоби ӯро тақ-тақ карда бошад ҳам, ҷавоб надод. Билохира косаи сабри кампир лабрез гашт ва «ҳой духтар, шӯям...

Пас аз марги модарат падарат ба дарди ҳиҷрон тоб наоварда, рӯ ба май оварда, ҳар рӯз шароб менӯшид, то ки ғаму андуҳи дилашро фаромӯш созад.

Вале боре Дилбар Умарова дар ин ҳама мусоҳибаҳояш, мавриди даврони гулгаштҳои бачагиву ҷавониаш шухӯ беқарорияш ва самакати кӯбин доштанаш ҳарфе нагуфтабуд .

Нерӯятон дар ин рӯз зиёд мегардад. Рӯзи хубест барои саёҳат, машқҳои ҷисмонӣ, хариду фурӯши хона ва хариди калон. Шуморо дар ин рӯз мулоқоти ошиқона ё вохӯриҳои дӯстона интизор аст.

Бозии тақдирро бинед, ки ин гули серхаридор насиби як ҷавони одӣ гашт. Шавҳараш Икром аввалҳо бачаи бад наменамуд, зиндагиашон шоҳона набошад ҳам, ба касею чизе зор набуданд, вале баъд чархи тақдир бо ин оилаи ҷавон бозӣ карда, онҳоро ...

Онҳо як рӯзу ду рӯз не, се соли дароз ишқу ошиқӣ карда, баъд хонадор шуданд. Сафина шиносоиашонро ба хотир овард, зери лаб ширин табассум менамуд.

Болои сӯхта намакоб гуфтагӣ барин, ҳангоми ба мактаб рафтан поям сахт ба дард омада, маро азият медод. Лангида-лангида ба мактаб рафта аз дугонаҳоям хиҷолат мекашидам.

Дар ин рӯз ба осонӣ хубиро аз бадӣ фарқ карда метавонед, вақте расидааст, ки харидҳои даркорӣ кунед. Харидҳоятон бобарор ва бо нархи арзон молҳои даркорӣ ба даст меоред.

Баъди ду рӯзи ин ҳодиса ба рақамҳои дар варақча буда занг задам ва дар ҷавоб инро шунидам:”Рақами мавҷуд набуда гирифта шуддаст!”.