Қўлингдан нима ҳам

келарди, - дединг,
Ногаҳон зарбадан титради бу қалб.
Бир замон мухлису хайрихоҳ эдинг,
Сендан чиқмас эди бунга ўхшаш гап.
Кўп вактлар йулингни ёритиб турган,
Битта чироқ
эдим, унутдингми ё?
Гўё соям эдинг ёнимда юрган,
Менсиз ўтмас эди кунларинг асло.
Афсус, ўша дамлар кетди қайтмасдан,
Энди узолмасман
кўкдан юлдузни.
Гапларим эскирар ҳали айтмасдан,
Минг бор саралайман арзирлик сўзни.
Шукур, кар эмасман ё
эмасман ланг,
Шукур, кўзларим
ҳам очиқдир ҳамон.
Оёқ остингдаги чоҳни кўрмасанг,
Огоҳ қиладирман, билгил, қадрдон.
Уча олмасам ҳам
самога қадар,
Шамол ўтиб турар ўнгу сўлимдан.
Оддий инсонликни унутсанг агар,
Ўшани эслатиш келар қўлимдан.