ХЫЯНАТ

"......Мин бит көтәм" - тинең, аңламаным,
Ҡайҙан осоп дауыл ҡупканды...
Ул саҡта уҡ, ахыры, белмәгәнмен,
Кем өсөн һин уттар йотҡанды.
Тәрәҙәмдең уты һүнмәҫ ине,
Белгән булһам кире ҡайтҡанды...
Һин бит мине генә "һөйәм" - тинең,
Бутаныңмы ысын-ялғанды?....
Туҡталманым, күңел ҡушмағандыр,
Ҡалмаҫ өсөн тотош алданып.
Бар булмышың ҡайтып урап үтте
Күҙ алдымда ҡабат аҙашып...
Хоҙай белә, кемгә нисек бирә,
Алдын-артын тарта донъяның.
Үҙ-үҙемә мин ышанмай торам,
Ярай алданыптар ҡалманым......