ისეთი წელი მინდა მოვიდეს,
არცერთმა ბავშვმა აღარ იდარდოს,
სევდა - ნაღველის
კვალი კი არა,
იმათ სახეზე დარმა იდაროს.
ყველა ბავშვს ჰქონდეს
სათამაშო და
შორიდან გული არა სწყდებოდეს,
თოჯინის, ბურთის, ველოსიპედის,
ნატვრა, ნატვრადვე არა რჩებოდეს.
ისეთი წელი მინდა მოვიდეს,
ისმოდეს ლაღი ჟივილ - ხივილი,
დევნილობა და ტანჯვა
არ იყოს,
ძველმა წაიღოს ყველა ტკივილი.
მეც ვტირი, როცა პატარა ტირის,
მეც მტკივა,
როცა პატარას სტკივა,
და ვენაცვალე ყველას,
ვისთანაც
ამ პატარების ტკივილი
მივა.
ავტორი ანნა ზაკალაშვილი.