ХАЙРЕ КУН, ЭЙ ФУЛОН...
ҒАНИМАТ ШУМОР УМР...
Яке аз мулуки
Хуросон Маҳмуди Сабуктагинро ба хоб чунон дид, ки ҷумла вуҷуди ӯ рехта
буд ва хок шуда, магар чашмони ӯ, ки ҳамчунон дар чашмхона. Ҳамегардид,
назар мекард... Соири ҳукамо аз таъвили ин фурӯ монданд, магар дарвеше,
ки ба ҷой овард ва гуфт:
Нигарон аст, ки мулкаш бо дигарон аст.
Бас номвар ба зери замин дафн кардаанд,
К-аз ҳастияш ба рӯи замин бар нишон намонд.
В-он пири лошаро, ки супурданд зери гил,
Хокаш чунон бихӯрд, к-аз ӯ устухон намонд.
Зиндаст номи фаррухи Нӯшинравон ба хайр,
Гарчӣ басе гузашт, ки Нӯшинравон намонд.
Хайре кун, эй фулону ғанимат шумор умр!
З-он пештар, ки барояд фулон намонд...
(Саъдӣ\ Гулист