Uylanaman degach yigit b-n

arazlashib qolgan qiz xomush
uyiga kirib kelar ekan, darvoza
qarshisida turgan mashinaga va
mashina ichida unga qarab
turgan begona yigitga e'tibor
qilmadi. Tez-tez yurib öz
xonasiga kirib ketdi. Kravatiga
ötirdiyu, közlaridan
tomchilayotgan yoshni sidirib
tashladi. Qöliga tel ini oldi.
Undagi yigitning jilmayib
tushgan suratiga bir zum
termulib qoldi. Keyin unga sms
yubordi: "Uni sevasizmi?" Yigit:
"Ha" Qiz: "U chiroylimi?" Yigit:
"Juda ham" Qiz: "U sizga
shunchalik azizmi?" Yigit:
"Jonimdek" Qiz: "U kim? Ismi
nima?" Yigitdan sms kelmadi.
Uzoq vaqt kutib, yuragi qon
bölib ketgan qiz eshik
ochilganida chöchib tushdi va
qölidan tel i tushib ketdi. Qizning
onasi ekan. Sekin kelib qizining
yoniga ötirdi va gap boshladi:
"Qizim haligi kungi sovchilar
yana kelibdi. Adang özidan söra
dedilar. Bizaga u yigit ma'qul
böldi. Öqiganakan, oilasi ham
yaxshi. Suriwtirdik, hamma
maqtadi. Nima deysan a?" Qiz
javob berish örniga yig'lab
yubordi. Ayni damda u yigitning
uylanyapman deganini öylardi.
Ona qizini yupatdi: "Qiz bolaning
taqdiri bu, köngil qöyganing
bölsa ayt. Bölmasa, sovchilar
kutib turibdi. Manga qolsa
shulaga xöp deyaqol!" Ona
gapirgan sari qiz tinmasdan
yig'lardi. U köngil qöygani
uylanyotganligini qanday qilib
aytish mumkinligini bilmasdi.
"Nega indamaysan axir? Bir nima
desangchi!" Qiz birdan
yig'lashdan töxtadi: "Öziz
bilasiz..." "Nima?" Qiz: "...siz nima
desaiz shu"... Qiz onasi chiqib
ketgach yengil tortdi. U yuragida
qasd oldim deb özini yupatardi.
"Buni men emas, siz xohladiz",-
öylardi u. Qiz deraza pardasi
chetini tortib sovchilarning
xursand holda ketishlarini
tomosha qilib turdi. Keyin
kravatiga qaytib kelib ötirdi. Shu
onda uning hayolini sms ovozi
böldi. Yigitdan sms kelgandi:
"Ösha juda chiroyli, men
jonimdek sevadigan, men
uylanishim mumkin bölgan
yagona qiz SENSAN. Seni
sevaman!" Qiz sms ni 2 marta
qayta öqib chiqdi. Endi uning köz
yoshlarini hech nima töxtata
olmasdi . . . .