-Տեսնես ինչու՞ են մարդիկ
հենց գիշերը տխրում:
-Ես գիտեմ:
-Կպարզաբանե՞ս:
-Դա այնքան պարզ է: Գիշերը դու
հասկանում ես, որ մենակ ես, քո
կողքին այդ պահին ոչ մեկը չի
լինում, և դու այլևս կարիք չես
ունենում ժպտալու, որովհետև
կտեսնեն թուլությունդ: Եվ
ամենավատն այն է, որ հենց այդ
պահին դու հիշում ես այն ամենը,
ինչն ամենաշատն ես ուզում
մոռանալ: Դու սկսում ես մտածել,
մտածել, մտածել ու այդ մտքերից
խելագարվել:
-Բայց մեկ րոպե:
-Ի՞նչ պատահեց:
-Ես հենց դա չեմ հասկանում:
-Դա-ն ի՞նչ է:
-Հենց այն, թե ինչու՞ են սկսում
գիշերը մտածել:
-Ա՜խ, դու չես էլ հասկանա:
-Իսկ դու փորձիր բացատրել:
-Հասկանու՞մ ես, երբ մարդիկ
ունենում են քիչ թվով խնդիրներ,
երբ նրանց գիշերը գրկում են իրենց
սիրելիները, կամ հեռախոսով
մաղթում բարի գ