–ისევ მოვედი… –დახმარება გინდა? –ჰო… –რომ გილხინდა,სად იყავი? –მაშინაც მინდოდა მოსვლა… –მაგრამ არ მოხვედი… –მტკივა… –რა გტკივა? –გულიც და სულიც… –რატომ? –არ ვიცი… –რომ არ მოხვედი იმიტომ… –როდის? –როცა არ გტკიოდა…ახლა სინდისი გაწუხებს…შენ არ იცი,რომ სინდისია,მაგრამ გაწუხებს… –მრცხვენია… –რისი? –არ ვიცი… –შენი თავის…რომ არ გახსოვდი იმიტომ..ამისი გრცხვენია… –რა გავაკეთო? –ნუ დამივიწყებ! რომ მივიწყებ,ხომ ხედავ ცუდად ხარ… –ყოველთვის მახსოვხარ… –მაგრამ ჩემამდე არასდროს მოდიხარ… –დამეხმარე… –ნუ მოხვალ მხოლოდ მაშინ,როცა გტკივა…შენი სიხარულიც გამიზიარე,შენი ბედნიერება გამიზიარე,ამისთვისაც მოდი…დამითმე მეტი დრო,გული გადამიშალე და დახმარება აღარ დაგჭირდება… –გამომივა? –გჯეროდეს! –მე შენი მჯერა ,უფალო…!