9 აპრილი..

1989 წლის ის წვიმიანი, ცივი, მაგრამ საქართველოს სიყვარულით ერთ მუშტად შეკრული ქვეყანა... მერე კი ცრემლების, ტიტების, წელში გადამტვრეული ყვავილების ზღვა, დღეები, მწუხარებით სავსე დღეები, როცა ქართველებს ერთმანეთი უყვარდათ...რუსული ორლესული ნიჩბებით აჩეხილი,ჩამქრალი სიცოცხლეები, რომელთაც მთელი ერი გააერთიანეს...
... ჩრდილოელი ტანკების გრუხუნი, რომელმაც ვერ შესძლო, ჩაექრო უსინათლო ქალბატონების''დაუკარით, რომ ძველ ხანჯალს ელდა ეცეს..'' დღეს მათგან მხოლოდ ლელა ვეფხვაძეა ცოცხალი_9 აპრილის ყველაზე სიმბოლური უსინათლო ქალი, რომელმაც მთელს ქვეყნიერებას თვალი აუხილა და რომელიც დღესაც უსახლკაროა: ის დღესაც მღერის ქუჩაში, ოღონდ იმისთვის, რომ ''პური არსობისა'' მოიპოვოს იმ ქვეყანაში, რომლისთვისაც მზად იყო, ტანკსაც კი გადაეთელა..ქვეყნისთვის, რომელსაც არ ენანება მილიონობით დოლარის გადახდა გადამთიელი მომღერლისთვის,თუმცა ლელა ვეფხვაძისთვის ერთი, პატარა ოთახი ვერ მოძებნა...
... ხო... 9 აპრილი _უმანკო სისხლით შეღებილი 9 აპრილი... უფალმა შეგვაძლებინოს ისეთ საქართველოში ჩვენს შვილებს მაინც ეცხოვროს, სადაც გულდაწყვეტით არ იტყვიან_ამაოდ დაღვრილი სისხლი იყოო..
..უფალმა გაანათლოს მათი სულები...
9 აპრილია დღეს... შოთო სიხარულიძე ქართველი ემიგრანტები'