უკიდეგანო სივრცეში ვდგავარ და მელანდება შენი სამება, სიცარიელე რომ მდომებოდა ხომ მექნებოდა მხოლოდ წამება მესიზმრებოდა როგორ გეძინა როგორ ახელდი ლალისფერ თვალებს შენი სიცილი რომ გამეგონა სულ ყურს ვუგდებდი ალისფერ ბაგეს რა ლამაზი ხარ ეული, მარტო, მხოლოდ შენა ხარ სიცოცხლის წყარო მე მენატრები დაგეძებ კარგო,მინდა რომ ანცი ღიმილი ვნახო დაგეძებ ქარში, დაგედძებ თოვლში, მინდა რომ ხელი მაგრად მოგხვიო ვიბნევი გზებში, ყველაფერს ვებრძვი თვალებს ვერ ვხუჭავ მსურს დაგინახო ერთიც და ორიც, სამიც და ოთხიც გადიან დღენი, თვეები, წლები ისევ დაგეძებ წვიმიან გზებში, ისევ და ისევ შენ მესიზმრები მოდიან სხვები, ღიმილის ფრქვევით, მაგრამ მე მოხლოდ შენღა მჭირდები სინი წავლენ მე კიდე ვრჩები სულ არ მანაღვლებს სხვისი ფიქრები მოვა დრო გნახავ, გაკოცებ მაგრად და მერე კვლავაც მოვა სიტყვები მიყვარხარ იტყვი მეც გეტყვი ვიცი და ისევ მაგრად მოგეფერები.