მამის ხსოვნას.
ეს რა უიღბლო დილა გათენდა,
სევდა გადმოყვა ღამის წყვდიანის,
წუხელის მამა სიზმრად მწვევია,
თეთრი წვერით და თეთრი ნაბადით.
ნეტავ სად არის! სად დაიკარგა,
ალბად წავიდა მხარეს ლამაზსა.
სადაც ცა არის ლურჯი კამარით
და, მზეს უღიმის ამომავალსა.
გულს შემომაწვა დიდი ნაღველი.
დავდივარ გეძებ გზა არეული.
სიმი ჩაწყდა და ჩონგური გატყდა
შენზე ფიქრებში გადარეული.
გულს სინანული შემოპარვია
და გახარებით აღარ ზეიმობს,
მთვარეც თითქოს და დარდს მისცემია
ცად, ვარსკვლაცებთან აღარ ზეიმობს.
ჩემო ხატო და დიდო იმედო,
გინდოდა შენს წინ მუხლი მეყარა.
შენს გულში გრძნობის ცეცხლი დამენთო
და ჩვენს სიცოცხლეს ერთად ეხარა.
რახან მოკლეა წუთისოფელი,
გულს დაამჩნია დიდი ბზარები,
ჭიქას ავწევ და შენ მოგიგონებ,
სულში დ