Fotodakı qızın adı Nurlanədir.

Laçı n
da anadan olub. 1 yaşında əsir
düşüb şərəfsizlərə. Bir il öncə
tədbirlərin birində aşağıdakı sözləri
demişdir.
“Mən bu səhnəyə sinəm dolu
suallarla çıxmışam. Birinci sualım
odur ki, mənim günahım nə idi?
Tədbirdən əvvəl eşitdim ki, burada
səfirlər var, xarici qonaqlar var.
Sizin hər biriniz ata, ana, qardaş və
bacısınız. Mən sizi görməsəm də,
yəqin ki, indi siz məni görürsünüz.
Və mənim sualımın cavabını verən
zaman sizdən bir xahişim var: öz
övladlarınızı mənim yerinə qoyun,
mənə baxın və gözünüzün
qarşısına övladlarınızı gətirin, sonra
suala cavab verin.
Mənim anamın günahı nə idi və
anamın bətnindəki uşağın günahı
nə idi? Mən heç bilmirəm ki, həmin
uşaq mənim qardaşım idi, yoxsa
bacım. Anam da bilmədi. Onların
günahı nə idi? Bu suala cavab verin.
20 ildir ki, məni işıq üzünə həsrət
qoyublar. Bunu ermənilər etdi.
Bunu Ermənistanın indiki prezidenti
Sərkisyan etdi. Və mən bu
səhnədən ona müraciət edirəm:
“Sənin iki qızın var. Hər qızının bir
gözünü mənə ver. Buna razısanmı?
Bunu ona görə deyirəm ki, mənim
gözlərimin nurunu sən almısan.
Bəlkə də sən razı olarsan, çünki
gözləri kor qoymaqla gəlib
prezident olmusan. Amma mənim
dilim desə də, ürəyim bunu demir.
Mən sən deyiləm. Sənin qızlarının
gözləri mənə lazım deyil. Mənim
anamı qaytar! Qaytara bilərsənmi?
Mənim nurumu qaytar! Qaytara
bilərsənmi? Mənim xoşbəxt
körpəliyimi qaytar! Qaytara
bilərsənmi? Sən bunların heç birini
qaytara bilməzsən”.
Və sizə bir sual vermək istəyirəm.
Biz hamımız insanıq, siz də, mən
də. Bəs məni bu günə qoyan,
mənim anamı, dayılarımı əlimdən
alan kimdir? Bunu insan edə
bilərmi?
Suallarım çoxdur, amma mənim bir
istəyim var: Mən Laçınımı
istəyirəm, mən Laçınsız yaşamaq
istəmirəm, mən torpaqlarımızı
istəyirəm, mən anamı istəyirəm,
mən ana vətənimi istəyirəm. Bu
gözlərlə yaşamağa razıyam, amma
Laçınımda”
Paylaşan: Düyməcik