🌎🌐КОШОНАИ ШАХЛО🔰🔰🌹

ДИПЛОМАТ Қисми 147. - Гоҳо Роксанаро Лариса ном бурданат маро ба шубҳа мебарад. - Як маротиба саҳв кардам. - Лариса синфи шаш ё ҳафт мехонад, мефаҳмӣ? - Вай ҳам хоҳарчаам барин. - Мани ҳафтоду ҳафтсола ба суханҳоят бовар мекунам, чӣ расад ба кӯдакони сенздаҳсолаву понздаҳсола? Маҳорати хуби ба дом афтонидани духтаронро дорӣ ва инро ман хеле хуб мушоҳида кардам. - Барои ҳамин мехоҳам, ки тезтар як ҳуҷраи хонаро холӣ кунам. Умуман, бароямон як хона мисли анбор лозим аст, ки чиҳози хонаатонро пурра ҷо карда тавонем. Ба назар чунин мерасад, ки шумо аввал хонаро бо мебел пур кардеду сипас девор рост шуд. Мебели хона чӣ тавр аз дар ворид шуд, сарфаҳм нарафтам. - Аввалҳо байни ду ҳуҷра девор надошт. Баъде, ки писарам ба воя расид, деворро падараш сохту барои ӯ ҳуҷра ҷудо кард. - Фаршро кандан лозим, мебели шуморо ба қисмҳо ҷудо карда наметавонам, ки берун барорам. Мебел сохти кӯҳна дорад ва ширеш шудааст. - Писарам борҳо гуфт, ки мебели кӯҳнаро бароварда месӯзад. Розӣ нашудам, хона меафтад, лекин мебел побарҷо мемонад. Мустаҳкам, аз падарам мерос мондагӣ. - Шумо мебелро меросӣ гӯед, Роксана хонаро гӯяд, деҳа то абад деҳа мемонад. Чизи нав бунёд намешавад. Дар маркази деҳаи мо як чанор буд, мегуфтанд, ки таърихи чорсадсола дорад. Дар хотир надорам, ки боре сабз гашта бошад. То ҳол меистад, ҳар сол як шохи бузургаш шикаста меафтад. Мардум интизори он, ки кай пурра пӯсида нобуд мешавад. Касеро ақл намегирад, ки аз чӯбаш то пӯсидан чизе сохтан мумкин. Роксана ҳам омад ва назди дег рафт. - Чӣ дорем? Боз картошка? - Чӣ мехостӣ? - пурсид модаркалон. - Макарон. - Паз. - Консерва дорем? - Бин, кадбонуи беҳтарин шудан хоҳӣ. Бархоста дидам, ки модаркалон картошкаро бо пиёзу тухм пухтааст. - Оҳо, хӯроки дӯстдоштаи ман-ку? - гуфтам, - Ту макарон хӯр, ман картошка. - Кадом хӯрокро бад мебинӣ, ки бегоҳ пазам? - Тушбераро. - Ин қадар тушбера гуфтӣ? Махсус барои ту меомӯзам. - Бегоҳро интизор нашав, бегоҳ ҳарду ба ҳавлӣ меравем, ахлот ҷамъ мекунем. Палав пухта метавонӣ? - Меомӯзонӣ. Пас аз тановул Роксанаро хоҳиш кардам, ки то баргаштанам сабзиву пиёзро омода кунад. - Куҷо меравӣ? - пурсид ӯ. - Ба деҳа рафта тез бармегардам, гову гӯсоларо об надода будем. Дар ҳақиқат, дар хотир надоштам, ки субҳ чорворо об додам ё не. Ин субҳ назди чоҳ нарафта будам. Гов се сатил об менӯшид, гӯсола як сатил. Дар андешаи он будам, ки фасли зимистон, вақте ҳама ҷо ях мебандад, чӣ тавр ва аз куҷо онҳоро бо об таъмин мекунанд. Мурғу хурӯс аз ҳамдигар дур нарафта ҳавлиро сайр доштанд. Кунҷи оғилро, ки шаб паррандагон мехобиданд, ахлот ҷустам. Як дона ахлот баромад. Маро лозим меомад, ки ҳавлиро низ ҷӯям. Аммо фурсат надоштам. Гову гӯсоларо бо обу алаф таъмин карда се курсиро дар мошин ҷо додам. Хонаҳои чӯбии деҳа махсус паст ва танг сохта мешаванд, ки дар фасли зимистон гарм шуданаш осон гардад. Агар сақф ду ваҷаби дигар баландтар мешуд, як қатори дигар курсӣ чида, метавонистам барои худ рахти хоб созам. Падарам дар ҳолатҳои тангӣ мегуфт: "Замин сахт, осмон баланд". Алҳол бароям "замин мулоим ва осмон паст" буд. Ду курсӣ дар ошхона ва сеюмиро дар ҳуҷраи Роксана гузоштам. Усули реза кардани сабзиву пиёзро ба Роксана нишон додам. Бо дастони хурду нозукаш мекӯшид, ки ҳамаи нишондодҳои маро хубу босифат иҷро кунад. Худам ду корди кундгаштаро дар санг совида тез кардам ва фикре дар сарам зад. Магар намешавад, ки аз сангчаҳои хурди соли гузашта элакардаам истеҳсоли чунин сангҳоро ба роҳ монанд? Сангчаҳо мисли рег андоза доранд ва дар кунҷи айвон мехобанд. - Модаркалон канӣ? - пурсидам аз Роксана. - Мехобад. - Ба як нафар занг заданам лозим, - гуфта ба кӯча баромадам ва аз бино дуртар рафтам, ки "ҷосус" набинад. Рақами Ларисаро чидам, ки хомӯш кард ва паёмак фиристод: "Мо дар қабули духтур". "Озод шавӣ занг назан, паём фирист". - навишта гуселонидам ва ба хона баргаштам. Ҳоло маълум набуд, ки Лариса танҳо ба қабули духтур рафта бошад ё бо Даря. Агар маълумотномаро дар бораи майзада шудани Даря ба даст оварда тавонад, ӯ метавонист кӯдакро мувофиқи шартнома ба Даря надиҳад. Ман ҳам намехостам, ки кӯдакро Даря соҳиб шавад. "Мо" гуфт Лариса, худу кӯдакашро дар назар доштанаш ҳам аз эҳтимол дур набуд. Мунтазир мешавам паёмакашро... - Аз сари ту чӣ гуна фикрҳо мегузаранд, ба ман равшан буданашро медонӣ? - нохост пурсид Роксана. Нафаҳмидам, ки ӯ ҳақиқатро мегӯяд ё маро санҷиданист. Ё модаркалон аз хона берун шудани маро дида ба ӯ чизе гуфтааст. - Ман ба лӯливу фолбин бовар надорам, - гуфтам. - Ман ҳам, ҳоло бовар доштам, ки чунин ҷавоб медиҳӣ. - Хайр, ҳоло чиро андеша дорам? - Мехоҳӣ маро имтиҳон кунӣ. - Фарз кардем... - Имтиҳон кун. Барои хушҳолии ӯ ва сипарӣ кардани вақт маро машғулияте лозим буд. Сумкаашро гирифта андарунашро назар андохтам. - Ба тарафи ман нигоҳ накун, - гуфтам. Роксана рӯяшро аз ман гардонд. Сумкааш ду китоб дошт, "таърих"-ро ба даст гирифтам вале берун наовардам. - Чиро дар даст дорам? - Китоб. - Дуруст. Кадом китобро? - Алгебра. - Дуруст, аз куҷо медонӣ? - Маро тасаллӣ ва фиреб додан мехоҳӣ? Дар даст "таърих"-ро дорӣ. Ҳеҷ гоҳ, на танҳо маро, касеро фиреб надеҳ. Китобро дар ҷояш гузоштам ва қаламҳояшро қабза карда боз оҳиста дар ҷояшон гузоштам. - Акнун чиро дорам? - Ҳеҷ чизро, ту махсус садои қаламҳоро баровардӣ, ки ман қалам гумон кунам... Метавонам нигоҳ карда? - Марҳамат, - гуфтам аз истеъдоди Роксана ба ҳайрат омада. - Шубҳаҳо бартараф шуданд? - Ту фикри ҳамаро хонда метавонӣ? - Не, танҳо аз туро. - Оё ҳамин тавр мешавад? - Медонӣ ин истеъдод кай бо ман бори аввал рух дод? Дар хотир дорӣ, бори аввал туро бо харгӯшҳоям шинос кардам? - Рӯзи аввал? - Ту маро Оксана гумон карда будӣ. - Ҳама ҳамин хел гумон доштем. - Дигарҳоро намедонам. Бинобар рақами телефони хоҳарамро додам, ки ҳақиқати ҳолро расонем. Роксана афсонаро бисёр хондааст, силсилафилмҳоро бисёр тамошо кардааст. - Афсонаву силсилафилм ин ҷо дахл надорад, - гуфт Роксана. Аҷабо, фикрамро баръало хонда метавонад. - Ҳоло ҳам шубҳа дорӣ! Ман ба ту дигар суол намедиҳам, чунки ҷавобашро медонам... Се моҳ баробарат ранҷ кашидам, лекин аз истеъдоди фавқуттабиӣ касеро огоҳ накардаам. - Хуб кардӣ. - Шаб ҳамроҳи Дима дар куҷо будӣ, метавонӣ нақл накарда. Ба хоҳарам чизе намегӯям. Кор расво-ку? Аз ӯ минбаъд чизеро пинҳон дошта намешавад. - Пинҳон накун, нақл ҳам накун. Ба паёмаки расида дар кӯча ҷавоб деҳ, ки модаркалон нафаҳмад. Телефонро дидам, ки паёмак расидааст, ба кӯча баромадам. - Даряро бо таксӣ ба хонааш гуселонидам, - гуфт Лариса, - маълумотнома дар дасти ман, ваъда дод, ки табобат мегирад. - Пурра аз ташхис гузашт? - Гузашт. Лекин барои аз майзадагӣ раҳоӣ ёфтан, иродаи мустаҳкам ва майл лозим. - Дигар бемориҳояш-чӣ? - Дигар беморӣ надорад. - Чӣ хел надорад? Назди духтур рафтед ё сартарош? - Ту маро аҳмақ гумон мекунӣ? Занатро аз ҳисоби ман табобат кардан хостӣ? Барои ташхис ҳафт ҳазор супоридам, бо таксӣ овардаму гуселонидам. Даҳ ҳазор қарздор шудӣ. - Хун супорид? - Ҳамаашро супорид. - Дигар бемор надорад? - Рости гап, айни ҳол дилам барояш месӯзад, душвор ба ӯ. - Фоҳиша чӣ мушкил дорад? Даҳ шавҳар дорад. Як рафиқамро аз дардаш олуда кардааст. - Русиро мефаҳмӣ? Вай ин гуна дард надорад, - гуфта Лариса алоқаро барканд. Ба кӣ бовар кунам? Ба Лариса ё Дима? Ба Дима занг задам. - Панҷоҳ ҳазорро аз кӣ ва барои чӣ гирифтӣ? - Ин савол аз куҷо пайдо шуд? - Аз дохили таҳпӯшат! Чаро одамро фиреб медиҳӣ? - Киро фиреб додам? - Чаро аз Даря қарздор шудӣ? - Барои тӯй ҳадя кард. - Ҳадя ҳеҷ гоҳ қарз ҳисобида намешавад. - Барои табобатам гирифтам. - Аз кӣ олуда шудӣ? - Аз худаш. - Худаш олуда кард, худаш барои табобат пул дод ва худаш талаб дорад, ки баргардонӣ? Мо ӯро имрӯз ба муоина бурдем. Ягон гуна беморӣ надорад. - Бо кӣ бурдӣ? - Бо модарарӯсат. - Оксанаро соҳиб шудан мехоҳӣ? - Нав фаҳмидӣ? - Дигар кор надорӣ? Аробаи худатро каш! - Дар ароба бори туро дорам. Аз кӣ бемор шудӣ? - Ором шав, дар назди ин оила ҷон накоҳон, туро хар барин кор мефармоянду дафъ мекунанд. - Аз кӣ бемор шудӣ? - Пагоҳ ба ноҳия меравам, ҳамаашро батафсил нақл мекунам. Ҳоло бошад корам бисёр. Ба хона баргаштам, ки модаркалон бедор шуда бо Роксана дар ошхона нишастаанд. - Ду адвокат дар хона, лекин ту барин мизоҷи бисёр надорад, - гуфт Клавдия Михайловна. - Кордро тез кардаму як фикр ба сар зад. Аз сангпораҳои коргоҳ оё метавонанд аз ҳамин санг истеҳсол карда, пурсидан хостам. Модаркалон ҳам хомӯш, Роксана ҳам. Биринҷро дар дег холӣ карда муддате дар ҳамон ҷо истодам. Модаркалонро-ку фиреб доданам мумкин, аммо духтари нозанинро чӣ? Ба Роксана нигаристам, ки оё фикрамро хонда тавонист ё не. Табассуми кӯтоҳе карду сар хам намуд. - Мо палавро дам дода меравем, - гуфтам ба модаркалон, - шумо оташашро пас аз понздаҳ дақиқа пурра хомӯш кунед. Говро дӯшида тез бармегардем. - Эҳтиёт кунед, - гуфт Клавдия Михайловна. Бо Роксана ба роҳ баромадем, рӯзи аввал дар дувоздаҳ дақиқа ба деҳа расида будам, дина дар ёздаҳ дақиқа, имрӯз шояд дар даҳ дақиқа мерасидем. - Шитоб накун, - гуфт Роксана, - ба ҳар сурат аз ним соат пеш баргашта наметавонем. Говро худам медӯшам, ту курсиро дар мошин гиру ахлот ёб. - Мурғу хурӯсро то як ҷо маҳкам накунем, ахлоташро ҷамъ оварда наметавонем. Имрӯз рӯи ҳавлиро гаштам, ахлот набуд. Як дона ёфтам ҳамагӣ. Ахлот ҳам камёфт шуд. Дар мо мақоле ҳаст: "Мо дузд шудему шаб маҳтоб". Дар ҳавлӣ чор сар мурғ доштем, ҳамаро ифлос мекарданд, ин ҷо намеёбӣ. - Шояд борон шуста бошад? - Шояд, ана барои ҳамин, пагоҳ барояшон махсус хона месозем. Агар хоҳарат бо Дима наоянд. Роксана сатилро гирифту сӯи оғил шитофт, ман ду дона мизро гирифта назди мошин овардам. Лекин садои Роксана аз паси хона баромад. - Сип-сип-сип... Дари бордони мошинро кушода курсиро хобондам, ки боз садои Роксана шунида шуд. - Сип-сип-сип. Назди девори навсохта омада маро даъват кард: - Канӣ мурғу хурӯс? - Рӯи ҳавлӣ, зери дарахтон мегаштанд. - Гург ё рӯбоҳ хӯрдагист? - чашмони сабзи Оксана пуроб шуданд. - Гургу рӯбоҳ аз куҷо? - Ана, беша ду қадам. - Витя бист мурғ дорад, мехӯрд - аввал мурғи вайро мехӯрд. - Пас куҷо шуданд? Сип-сип-сип, - гиряолуд нидо кард Роксана. - Ҳозир меёбем, ғам нахӯр, ту рафта говро дӯш, ман зери деворҳоро аз назар мегузаронам, шояд ба ҳавлии ҳамсоя гузашта бошанд. - Мурғҳои Витяро хабар гир, шояд гург мурғҳои вайро ҳам хӯрда бошад. (давом дорад)

Гулчехра Хомидова Қадри меҳнат (Ҳикоя) Рӯзгори сахту сангин буд. Дар корхонаи мо занону мардони миллатҳои гуногун паҳлӯи ҳам меҳнат мекарданд. Занон ҳар лаҳзаи холигии дасташонро ғанимат шумурда, даст ба сӯзану мехча мебурданд ва ҷуробу жемпирҳои пашмин мебофтанд. Рӯзе ба як зани тотор, ки ҳамкорам буд, рӯ оварда гуфтам: — Холаҷон, илтимос, барои ман як ҷуфт ҷуроби пашмини зебо бофед. — Барои кӣ? — пурсид ӯ. — Барои модарам. Мехоҳам чунон гарму назаррабо бошад, ки дили модарам аз диданаш лабрези шодӣ гардад. — Эҳ бачам, ин хеле қимат меафтад-да, — бо тааҷҷуб гуфт зан. — Чанд пул мешавад? — Нархаш баробари як кило гӯшт аст. — Майлаш, шумо танҳо зебову босифат бофед, ман пулашро медиҳам. Баъди се рӯз ҷуробҳои мулоиму пашмин омода шуданд. Онҳоро гирифта, бо шитоб ба хона омадам. Ҳаво сардиву қаҳратун дошт. Модари пирам мисли ҳамеша бо корҳои рӯзгор овора буд. — Буваҷон, ман омадам! — Ҷони бувааш, дар ин хунукӣ ях накардӣ? — бо меҳр пурсид ӯ. — Не, модарҷон. Аммо шумо чӣ? Пойҳоятон ях накардаанд? Модарам оҳи сарде кашиду табассуми маҳзуне кард: — Аз куҷо фаҳмидӣ, бачаи ҷон? Чанд рӯз пеш аз бозор ҷуроби пашмин гирифтанӣ шудам, аммо нархаш гаронӣ кард. Дилам наомад, ки пули зиёд сарф кунам. Барои ҳамин, се-чор қабат пайпоқҳои кӯҳнаву сӯрохшударо болои ҳам пӯшидам, ки гарм шавад... Аз шунидани ин суханҳо дар гулӯям буғзе печ хӯрд. Дилам аз иҷзои модарам вайрон шуд. — Ин ҷо шинед, модарҷон, — гуфтам ва ӯро рӯи кӯрпача шинондам. Пойҳои хастаашро аз он пайпоқҳои даридаву сеқабата раҳо кардам ва ҷуробҳои нави пашминро аз ҷайбам бароварда, ба пойҳояш пӯшонидам. Модарам аз хурсандӣ гиря кард. Маро сахт ба оғӯш кашида, бо ашки шодӣ мегуфт: — Эҳ бачаҷони бувааш, чӣ гуна ҳис кардӣ, ки пойҳои ман ях мекунанд? Худованд ба дилат андохт-а? Инҳо хеле қиматанд, бачаҷонам, чаро барои ман ин қадар хароҷот кардӣ? Он рӯз ман аз шодии модарам дунё-дунё лаззат бурдам. Се сол гузашт. Модарам он ҷуробҳоро мисли гавҳараки чашм эҳтиёт мекард ва ба ҳар касе меомад, бо ифтихор таъриф мекард: "Бинед, инро писарам бо дастони худ, бо арақи ҷабин кор карда, барои ман харидааст..." Рӯзе аз кор баргаштаму модарамро дидам, ки зор-зор гиря мекунад. Хеле тарсидам. — Чи шуд, модарҷон? Тинҷист? Чаро гиря мекунед? Модарам бо садои ларзон гуфт: — Бачам, маро бубахш. Ту бо он ҳама меҳнати вазнин барои ман ҷуроб харида будӣ, аммо ман онро эҳтиёт накарда, дарондам. Нӯгҳояш сӯрох шудаанд... Ман ба қадри заҳмати ту нарасидам, писарам... Дигар тоқат накардам. Ман ҳам бо овози баланд гиря кардам. Модарам ҳайрон шуда, маро ором мекард: — Бачам, барои ҷуроб ин қадар насӯз, майлаш, дигар намегирям... — Не, модарҷон! Ман барои ҷуроб гиря намекунам, — гуфтам ман бо пушаймонӣ. — Ман барои он гиря мекунам, ки шумо имрӯз барои як сӯрохи ҷуроб аз ман бахшиш мепурсед. Аммо ман... ман дар кӯдакӣ чӣ қадар куртаҳоямро медарондам, тугмаҳоямро дар ҷангу бозӣ гум мекардам, пойафзолҳоямро дар футбол медаронидам ва ягон бор аз шумо бахшиш напурсидаам. Ман ба қадри меҳнати шумо, ки шабҳо то саҳар барои мо заҳмат мекашидед, нарасидаам... Маро бубахшед, модар! Модар фариштаест, ки худаш намепӯшад, то фарзандаш либоси нав дошта бошад. Худаш гурусна мемонад, то фарзандаш сер бошад. Модар ҳатто барои фарсуда шудани туҳфаи фарзандаш худро гунаҳкор меҳисобад, аммо мо фарзандон аксар вақт намебинем, ки қомати модар зери бори ниёзҳои мо хам шудааст. Қадри модарро то зинда аст, бидонед. Зеро вақте ӯ меравад, ҳатто агар тамоми ҷуробҳои ҷаҳонро ба пояш бипӯшонед, дигар гармии пойҳои ӯро ҳис нахоҳед кард..🥹😢

ДИПЛОМАТ Қисми 145. Ба хона баргаштему Димаро хоҳиш кардам, ки ачноқро аз байни асбобҳояш ҷудо карда диҳад. Ҳарчанд дар ҷои намоён буд, хеле калидҳои гуногунҳаҷмашро ба ҳам бархӯронда ачноқро дар дастам дод. - Дарчаро танзим кардан лозим, дигарашро гир, - гуфтам. Дима боз хеле "ҷустуҷӯ" карда ачноқи дигарро дод. - Хурдтарашро деҳ. - Падараш омада таъмир мекунад, - гуфт модаркалон. - Таъмир мекард, то ин дам таъмир мекард, - гуфтам. Дарча дарҳол танзим шуд, дигар дарчаҳоро низ аз назар гузаронидем. - Инҳоро равған кардан лозим, - гуфтам, - садои гӯшхарош доранд. - Дорам равған, - гуфт Дима, - лекин бӯи тоқатфарсо дорад. - Боз беҳтар, пагоҳ ҳарду меравем-ку! - Лозим не, ташаккур, - гуфт Роксана, - моро монда кардед. - Ту аз номи ҳама ҳарф назан, - гуфтам, - шояд ба дигарон бӯяш писанд ояд. - Бӯи ранги девор ҳанӯз аз димоғам нарафтааст. - Бин, боз куҷоро таъмир карданамон мумкин, - гуфтам ба Дима. - Лозим не, мардум истироҳат кардан мехоҳад, - гуфт Роксана. - Ҳама бояд дар ҳуҷраи худаш истироҳат кунад, - гуфтам, - дар ошхона не. Мо ҳам монда шудем... аз муҳокимаи шумо. - Ман бо ту дар алоҳидагӣ сӯҳбат мекунам, - гуфт Роксана ангушташро дар миз зада. - Оҳ, тарсидам... Дима сандуқчаашро бардошта рафт. Ман бошам, хостам дастонамро шӯям. - Ҷуръат пайдо кардӣ? - миёнашро дошта пурсид Роксана, - ҳама мераванд, боз ману ту танҳо мемонем. - Ба фикрам, силсилафилмҳоро бисёр тамошо мекунӣ. - Назебид? - Тамоман! - Аз ман актриса намебарояд! - Лекин кадбонуи хуб мешавӣ... Соати панҷи субҳ садои шарфаи по дар долон зиёд шуд, фаҳмидам, ки Димаро бо Оксана мегуселонанд. Набаромадам. Ба оила алоқамандие надорам. Аз шарфаи пову усули роҳгардӣ тахмин карда метавонистам, ки аз назди дари ҳуҷра кӣ мегузарад. Оксана қариб бесадо роҳ мегашт, модаркалон пояшро набардошта, модари Роксана қадамҳои кӯтоҳ дошт ва Дима бо кафши кӯчагӣ мегашт. Пас, Роксана ҳам хоҳиши гусели хоҳару Димаро надорад. Вақте долонро хомӯшӣ фаро гирифт, ман ҳам бархостам. Рӯи ҷойгаҳ нишастану андеша ронданҳо нафъе надоранд. Рӯзи дуввум мешавад, ки бо меҳнати ҷисмонӣ машғул нестам, Як давр то саргаҳи кӯча бояд давам. Дарро бесадо кушода дидам, ки чароғи ошхона гирову Роксана китоб мехонад. - Ба куҷо? - маро дида бо садои паст пурсид Роксана. - Ҳавои тоза гирам, шаб бисёр нафас гирифтӣ. - Ту чӣ? Нафас нагирифтӣ? Ҳама ҳаворо Дима дам кашид. Шунидӣ, як-ду маротиба хуррак ҳам кашид. - Ту чӣ кор мекунӣ? Ба дарсҳо омодагӣ мебинӣ? - Таърих мехонам. - Ҳар субҳ давӣ, роҳи нафасат кушода мешавад, бо машқи бадан машғул шавӣ - дарсҳоро хуб аз худ мекунӣ. Мебароӣ ҳамроҳам? - Мебароям. Даме назди баромадгоҳ мунтазир шудам, Роксана либоси сурх ва кафши варзишиашро ба бар карда омад. - Баробари ман дав, шитоб накун, ҷисм бояд бедор шавад, - гуфтам ва ҳарду ба кӯча баромадем. Мехостам то саргаҳи кӯча рафта ба самти деҳа тоб хӯрам, аммо барои Роксана гаронӣ мекард. Бинобар аз саргаҳ, ки аз хона тақрибан дар масофаи сесад метр воқеъ буд, пас гаштем. Дар ҳамин масофа ҳам Роксана суст шуд, "аз дастам дор" гуфт. - Дар варзиш кӯмак намекунанд, - гуфтам ва худ қафонокӣ давида Роксанаро назорат бурдам. То наздикии хона расидем, ки Роксана бозистод. - Дигар наметавонам. - Метавонӣ! Пас аз давидан каме роҳ гаштанат лозим. Роксана бошад, ду даст ба зонуяш такя дода, мисли он, ки намоз мехонда бошад, хамида истод. Рафта аз ду дасташ доштам ва боло кардам. - Овезон шуда метавонӣ? - Ту бардошта метавонӣ? - Кӯшиш мекунам. Ҳарду пои Роксана аз замин канда шуд. - Устухонҳоям қасарос заданд, - хандид Роксана. - Пас аз истироҳати тӯлонӣ ҷисмро бедор карданат лозим, акнун як-ду намуд гимнастика барои миён ва пойҳоро бояд иҷро кунӣ. Ҳар амале, ки мекардам, Роксана такрор мекард. - Эҳсос мекунӣ? Хунҳо ба ҳаракат омаданд? - Омаданд ба фикрам. - Акнун дасту рӯятро бо оби сард шӯй. Роксана ба ванна даромад ва ман ӯро дар ошхона мунтазир нишастам. Садои шоридани обро шунида модару модаркалон ҳам аз ҳуҷраҳояшон баромаданд. - Мо имрӯз бо Анвар давидем, - гуфт Роксана ба модаркалонаш, - ту кай медавӣ? - То куҷо давидӣ? - То Самара, мошини Димаро ҳам гузаштем. - Барои ҳамин суп-сурх шудӣ? - Сурх шуданам аз гардиши хунам, хуни ҷавонӣ меҷӯшад. - Дар понздаҳ сол як маротиба? - Минбаъд ҳар рӯз меҷӯшад, ҳамин тавр не Анвар? - Ҳамин тавр. Лекин бе ман ҳам ҳар субҳ давиданро фаромӯш накун. - Танҳо давам? Маро девона гумон накунанд? - Не, баръакс, ҳама гумон мекунанд, ки варзишгар ҳастӣ. - Деҳа дур не, ҳар субҳ биё, ҳамроҳ Самараро давр гашта меоем. - Хуб, дигар машғулият надорам. - То ҳол намефаҳмам, ки ин қадар мизу курсӣ барои чӣ лозим буд? - гуфт модари Роксана, - курсиҳо нав не, онҳоро борҳо ба иҷора додаанд. - Ягон нақша доштагист? - гуфт модаркалон. - Ташкилоти иҷорадиҳанда барҳам хӯрдааст, "дару деворашро ҳам меорем" мегӯяд. - Дару девораш лозим, - гуфтам, - дар ҳавлӣ бо Дима насб мекунем. - Ду нафар як болтчаро ним соат тоб додед, - гуфт Роксана, - тасаввур мекунам дару деворро дар чанд муддат насб кунед. - Мо бардурӯғ ба тори асабат расидем, ки бисёр гап назанӣ. - Ба тори асаби дигарон-чӣ? Модаркалон шаб нахобид. - Ман ба ҷойгаҳи худам одат карда будам, тезтар ба деҳа баргаштанам лозим, - гуфт модаркалон, - Дар қуттиҳои бетонии шумо торс мекафам. Он ҷо ҳаво тоза. - Шумо ҳам ҳис кардед, субҳ хона ҳаво надошт, - ҳазл кардам ман. - Ҳамаашро Дима ба Самара бурд, - гуфт Роксана, - дигар шаб ин тавр намешуд. Говро дӯшидему модаркалонро ба хонаи Вячеслав расондам. Муддате ду нафар дар мошин нишастем. - Аққалан як ҳуҷраро холӣ карданамон лозим, - гуфтам ба модаркалон, - бояд машғулияте дошта бошам. Пагоҳ писаратон бармегардад, чӣ ҷавоб медиҳам? - Аз ту ҳисобот талаб мекард? - Фурсат меравад, кор бисёр. - Бисёртар аз оне, ки гумон дорӣ. Ӯ алҳол ҳамсояро меҷӯяд, ҳавлияшро хариданӣ. - Кадомашро? - Паҳлӯи ростамон, ҳавлии якум аз соҳил. - Ҳамсоя дар куҷо? Ягон маротиба то ҳол надидаам. - Ман онҳоро понздаҳ сол инҷониб надидаам, шояд зиёдтар... Замони Горбачёв буд, бозсозӣ. На танҳо деҳаи мо, балки ноҳия низ беодам мемонд. - Куҷо шуданд ҳама? - Ҳар кас ҳар тараф пароканда шуд, ба шаҳрҳои калон кӯч бастанд. - Понздаҳ сол наомада бошанд, минбаъд ҳам намеоянд, девори байнро мегирам - ҷон халос. Кӣ аз шумо ҳуҷҷат мепурсид? - Ман ҳам ҳаминро гуфтам, аммо писарам мехоҳад расман дар номаш ба қайд гирад. Як мурофиаи соли гузаштаро нақл кард: Як нафар ҳавлияшро ба ҳамсоя ба ивази ду сар хук мефурӯшад. Ҳамсоя дар ҳавлӣ хона месозад, обод мекунад. Пас аз як сол он шахс баргашта мебинад, ки ҳавлияш обод, хонаро баргашта соҳиб шудан мехоҳад. Ҳамсояро ба пулис шикоят мекунад, ки дар ҳавлии ӯ хона сохтааст. Баҳс то суд меравад. - Дар натиҷа кӣ ҳавлиро соҳиб шуд? - Соҳиби пештарааш. Ҳам ду хукро гирифту ҳам соҳиби хона шуд. - Нодон ҳуҷҷат тартиб надода хона сохта буд? - Дар кӯча бачаҳо тӯббозӣ мекарданд. Тӯбашон борҳо ба ҳавлӣ меафтид. Ман мешудам тӯбашонро ба кӯча ҳаво медодам. Шавҳарам бошад, тӯбро мегирифту бо корд медаронд, баъд ҳаво медод. "Ҳавлии ман, чизи дар ҳудуди он буда ҳам аз ман” мегуфт. Бинобар то ҳуҷҷатҳояшро тахт накунад, ба ҳавлии ҳамсоя ворид шуда наметавонӣ, бигзор бесоҳиб бошад. - Девори ҳамсоя ба ҷониби мо хамидааст, пагоҳ афтиданаш мумкин. Мо бошем - ферма сохтанӣ. - Созед, дар ҳудуди ҳавлӣ созед. Девор ин ҷо чӣ дахл дорад? - Тасодуфан аз роғи тахтаҳо дидам, ки алафи саҳни ҳавлияш баробари қади кулбааш гаштааст. Дос медоштем, ҳар рӯз як дарзагӣ даравида меовардам. - Ба ҳавлӣ чӣ тавр ворид мешавӣ? - Тахтаҳояш пӯсида, мех ҳатто намедорад. Дутояшро ҷудо мекунаму медароям. - Пагоҳ гӯяд, ки дар ҳамин кунҷи ҳавлӣ як сандуқ тилло доштам, чӣ кор мекунӣ? - Як сандуқ тилло медошт, аз ҳавлӣ намерафт. - Лозим не, дос дорем, агар алаф даравидан хоҳӣ, бобояш як мӯзаи резинӣ дошт, аз соҳили дарё даравида биё. Ҳам магас кам мешавад, ҳам хӯроки гов захира. - Дос дар куҷо? - Имрӯз даравидан мехоҳӣ? - Албатта, то бегоҳ чӣ кор кунам? - Роксанаро аз мактаб намегирӣ? - Модараш-чӣ? - Модараш ба мурофиа рафт, шаб меояд. Соати телефонамро дидан хостам, нигоҳам ба ду паёмаки дастрасшуда расид. Яке маълумот оиди ғанӣ гардидани мувозана ва дигаре аз Даря. Дар назди Клавдия Михайловна паёмакро нахондам, модаркалон дандон надошт, вале чашмонаш пурнур буданд. - Соати чанд рафтанам лозим назди Роксана? - Соат чанд шуд? - Ёздаҳ мешавад. - Пас аз ду соат, худат меравӣ? - Ду донагӣ аз курсӣ оварда хонаро барои бардоштан омода карданамон лозим. Дима рӯзҳои шанбеву якшанбе шояд омада кӯмак кунад. - Дар куҷо мемонӣ? - Дар ҳуҷраи Роксана, рӯзҳои наздик таҳсил ба охир мерасад ва ӯ ба деҳа мекӯчад. Ҳар гоҳ борон шавад, курсиҳоро ба хона даровардан лозим. - Дувоздаҳ маротиба рафта меоӣ? - Субҳ ду дона, бегоҳ ду дона, бароям як ҳуҷраи хоб бошад кифоя. Мизҳоро оварда наметавонем, ниҳоят калон. Дар фаромадани модаркалон аз мошин кӯмак кардам ва то хона ҳамроҳ рафтем. Дилам мехост тезтар паёмаки Даряро хонам. Бинобар дар кӯча мондам. "Паша қарзи додаашро талаб дорад, то охири моҳ миллионро омода кун". "Кай ман аз шавҳари ту қарз гирифтам?" - ҷавоб фиристодам. Медонистам, ки сад ҳазори додаашро дар назар дорад. "Аз ман гирифта будӣ". "Дар хотир надорам. Нӯшида будам?" "Ману Паша нӯшида будем, рӯзи ба суроғи модарам рафтанамон". "Камтар нӯшидан лозим". "То охири моҳ як миллион, пас аз он ду карат зиёд - ду миллион мешавад". Аз усули навиштааш маълум буд, ки Даря сархуш аст. "Ҳушёр шуда занг зан" - навиштам. Ҳамон лаҳза занг зад. - Ман ҳушёр, чӣ мехоҳӣ? Дигар фирефтаи ваъдаҳоят намешавам. - Даря, ту дигар ҳаждаҳсола нестӣ, ки ваъда диҳам. Ақл дорӣ ё не? Суханҳои подарҳаво тариқи паёмак мефиристӣ? - Чӣ хел подарҳаво? Қарзро гирифтӣ, баргардон. Паша дод, ман шоҳид. - Ҳозир навиштӣ, ки пулро ту додӣ. - Ман додам, Паша шоҳид. - Дима чӣ тавр аз ту панҷоҳ ҳазор қарздор шуд? - Дарвоқеъ, Дима канӣ? - Кор мекунад. - Вақти ту набуданат хост дар хона меҳмон шавад, аммо роҳ надодам. Туро интизор будам, бовар доштам, ки бармегардӣ. - Дима чӣ тавр аз ту қарздор шуд? - Гап дар сари он, ки... Бо Дима аз боби ман сӯҳбат доштӣ? Вай туро "педофил" номид. - Медонӣ-чӣ, як маротиба пурра аз муоинаи духтур гузар, табобат гир, баъд сӯҳбат мекунем. (давом дорад)

Дастпонаи хохар. Муаллиф Шахлои Начмиддин 👈 Онхо аз падару модар се нафар буданд,ду бародар ва як хохарак. Падару модар як умр мехнат карда нони халол меёфтанд.Модарашон фаррош буду падар дар чк корхона баркчи. Зиндагиашон хеле танкисихо дошт.Модар дар бисоташ як дастпонаи тиллои ки аз бибиаш мероси монда буд,дошту халос. Вакте,ки Парвонаро ба шавхар доданд,рузи туй модар ин дастпонаро ба у тухфа кард.Бародаронаш он вакт тахсил мекардандд,яке дар курси охирини донишгохи тибби мехонду дигари дар курси саввуми донишгохи тичорати. Баьди туйи Парвона якбора падар ба бемории домана гирифтор шуда вафот кард.Модараш ки падарашро нихоят дуст медошт,баьди 44 рузи вафоти шавхар ба сактаи калби гирифтор шуда у хам бо дили пурармон аз дунё бирафт. Баьди гуру чуби модар хавлиро писарон байни хам таксим карда аз паси зангири шуданд. Озар баьди хатми донишгохи тибби ба деха омада духтур кор кард ва дустдоштапш Низораро ба зани гирифт. Расул бошад баьди хатми донишгох ба шахри Казан кучида рафту он чо зан гирифт. Баьди 6 соли бе фарзанди шавхараш Парвонаро талок дода аз дар берун кард.Парвона бо дидаи шашкаттор ба хонаи падари,назди бародараш омад. Аз соати аввал янгааш мегуфт,ки ту бе пою кадам хасти,боз ба хонаи мо касофати набиери. Харчанд Парвона тамоми кори хонаро хам кунад,уро бисер гапхои носазо мегуфт. Боре у сахт асаби шуду гуфт:янга ман ба шумо чи бади кардам,ки ин кадар маро бад мебинед. Хамин вакт акааш аз кор омад.Янгааш даррав уро тухмат карда гуфт, ки ту мехохи ману акаатро чудо куни,барои хамин таги болишти мо тумор мондаи. -Чихо мегуед янга,наход то ин дарачча маро шумо тухмат кунед. -Ин тухмат нест,ана мардак бинед,хохаратон пеши фолбин рафта чихо кардааст ? Янгааш як тумору як лухтакро ки танааш пур аз сузан буд,ба шавхараш нишон дода нотарсона хохаршуяшро тухмат кард. Вақте Низора он лухтаки сузанзада ва тумори сохтаро ба рӯи миз партофт, гӯё дар он хона қиёмат барпо шуд. Озар, ки чашмонашро ишқи кӯронаи зан ва ҷодуи забони ӯ баста буд, мисли паланг ба сари Парвона акид. ​— Ин чист? фарёд зад Озар, ки рагҳои гарданаш аз қаҳр варамида буданд. Мо туро нон додем, ҷой додем, ту бошад дар таги болишти мо ҷоду мемонӣ? Мехоҳӣ ману Низораро ҷудо кунӣ? — Акаҷон, ба худо қасам, ман хабар надорам. Инҳоро бори аввал мебинам. Парвона бо зонувонаш ба замин афтод ва домани бародарашро гирифт. Охир ман ба ҷуз шумо касе надорам. ​Низора бо заҳрханда гуфт: — Бингаред, мардак, боз чӣ хел худашро бегуноҳ мегирадюИн касофат то моро аз по наафтонад, ором намешавад. Ё ин меравад, ё ман. ​Озар бо қаҳр дасти хоҳарашро аз доманаш канда, ӯро ба тарафи дар тела дод: — Дафъ шав. Аз ҳамин соат сар карда, ту барои ман мурдӣ.Дигар қадаматро дар ин ҳавлӣ намон. ​Парвона дар миёни ҳавлӣ истода, ба деворҳои хонаи падарӣ нигарист. Гӯё рӯҳи модараш аз кунҷи айвон бо ҳасрат ба ӯ менигарист. Ӯ чизе нагуфт, танҳо бо остини куртааш ашкашро пок карду ҷомадони кӯҳнаашро гирифт. Дар остини дигараш як чизи гармро ҳис мекард дастпонаи модар. ​Як моҳ гузашт. Парвона дар як ошхонаи пушти канори шаҳр коса мешуст ва шабҳо дар кунҷи ошхона бо ёди бародар ашк мерехт. Нафрати бародарро бо меҳр ҷавоб медод ҳар субҳ дар намозаш дуо мекард: Худоё, акахоямро хушбахт кун, Низораро инсоф деҳ. ​Аммо тақдир бозии дигар дошт. Хабари садамаи мудҳиш дар ағбаи Варзоб мисли раъд Парвонаро такон дод. Вақте ба беморхона расид, Озару Низораро дар миёни хуну хок ва дастгоҳҳои нафасдиҳӣ дид. — Духтур, илтимос, онҳоро наҷот диҳед — Духтарҷон, ҷарроҳӣ вазнин аст. Доруҳои гаронбаҳо лозим. Пул доред? ​Парвона лаҳзае хомӯш монд. Касе надошт, ки даст бигирад. Расул аз Казон танҳо надорам мегуфт. Ӯ оҳиста ба кунҷи роҳрав рафт, дастпонаи тиллоиро, ки охирин нишони модараш буд, аз дасташ баровард. Онро ба рӯяш молид, бӯи очаашро аз он ҷуст ва ба назди духтур баргашт. ​— Акаҷон, гуфт ӯ бо гиря ман дигар чизе надорам. Ин дастпонаи очаам аст.,мероси бибиам. Инро гиреду акаамро наҷот диҳед. Илтимос, ба ӯ нагӯед, ки ман додам дастпонаро. ​Ҷарроҳии Озар ҳашт соат давом кард. Парвона дар хараки (скамейка) роҳрав нишаста буд. Дилаш мисли гунҷишки захмӣ метапид. Ӯ гурусна буд, хаста буд ва аз ҳама бештар танҳо буд. — Худоё, пичиррос зад ӯ, акаамро баргардон. Умри маро ба ӯ бахш. Ӯ духтур аст, ба мардум лозим аст.Ман кистам? Як зани талоқхӯрдаи бепаноҳ. ​Вақте духтур бо лабханди хаста аз утоқ баромад ва хост бигӯяд: Муборак, акаат зинда монд. Парвонаро дид, ки сараш ба девор такя задаву чашмонаш пӯшидаанд. Духтур оҳиста китфашро ҷунбонд: — Духтарҷон, хушхабар. ​Аммо ҷисми Парвона оҳиста ба рӯи фарш лағжид. Набз набуд. Дили ҳассоси ӯ, ки ин қадар тӯҳмату таҳқир ва дарди ҷудоиро бардошта буд, дар лаҳзаи охирини интизорӣ аз тапидан монд. Ӯ дар лаҳзае ҷон дода буд, ки ҷони бародараш ба баданаш бармегашт. ​Пас аз се рӯз Озар чашм кушод. Сардухтур ба наздаш омад ва дастпонаи тиллоиро ба болои болини ӯ гузошт. — Инро хоҳарат дод гуфт духтур бо овози гирифта. Ӯ барои ҷони ту ҷонашро бадал кард. Беҳтарин хоҳар доштаед, аммо сад дареғ, ки қадрашро надонистед. ​Озар дастпонаро ба даст гирифт. Тиллои хунук гӯё дастони Парвонаро ба ёдаш овард. Ӯ ба ёд овард, ки чӣ хел Парвонаро бо таҳқир аз хона ронда буд, чӣ хел ба тӯҳмати Низора бовар карда буд. — Парвона.Хоҳарҷонфарёд зад Озар, аммо садояш дар деворҳои холии беморхона гум шуд. ​Дар гӯшаш садои охирини хоҳарам садо медод: Акаҷон, ба худо қасам, ман бегуноҳам. ​Акнун Озар зинда буд, Низора зинда буд, аммо хонаи онҳо барои ҳамеша холӣ монд. Дастпонаи модар дар дасти Озар буд, вале он акнун на зинат, балки занҷири вазнини пушаймонӣ буд, ки то охири умр дар гарданаш мемонд. Вақте Озарро аз беморхона ҷавоб доданд, ӯ на ба хонаи худаш, балки рост ба сари қабри тозаи Парвона рафт. Низора низ бо сари баста, лангон-лангон аз дунболи шавҳараш меомад. Ҳарду дар пеши хоки сарди хоҳар зону заданд. ​Озар дастпонаро дар миёни кафи дастонаш маҳкам фишурд. Тиллои ҷилодор акнун дар зери шуъои офтоб мисли оташи сӯзон ба назар мерасид. — Хоҳар.нолид Озар ва овозаш дар миёни қабристон печид. Ин чи заҳре буд, ки Низора ба косаи сари ман рехт, ки туро пораи ҷонамро касофат хондам? ​Ӯ бо нохунҳояш хоки қабрро мековуд, гӯё мехост Парвонаро аз зери хок берун оварад ва як бор, фақат як бори дигар ба чашмонаш нигоҳ карда, бубахш гӯяд. ​Низора, ки то ин дам хомӯш буд, якбора худро ба рӯи хок партофт ва бо фиғон гуфт: — Озар, маро бикуш! Он туморро ман худам монда будам. Он лухтакро ман худам сузан зада будам, то Парвонаро аз хона пеш кунем. Ҳасад бурдам, ки ӯ мисли фаришта пок аст, ҳасад бурдам, ки ту ӯро дӯст медорӣ.Ман қотили хоҳарат ҳастам, Озар ​Ин суханҳо мисли тири охирин ба қалби Озар расиданд. Ӯ ба Низора нигарист зане, ки барояш дунёро ҷаҳаннам карда буд. Аммо дигар на қаҳр монда буд ва на нафрат. — Парвона, инро очаам ба ту дода буд, ки дар рӯзи хушиат бипӯшӣ..Ту бошад, онро фурӯхтӣ, то ман нафас кашам. Ин нафаси ман бӯи хуни туро дорад, хоҳар. Ин нони ман таъми ашки туро дорад. ​Аз он рӯз баъд, Озар дигар он Озари пешина набуд. Ӯ ҳар субҳ дастпонаи модарро ба даст мегирифт ва ба сурати хоҳараш менигарист. Низора бошад, то охири умр дар он хона мисли сояи гунаҳкор мегашт ва ҳар бор, ки ба ҳуҷраи холии Парвона менигарист, овози ӯро мешунид: Янга, ман ба шумо чи бадӣ кардам? ​Парвона рафт, аммо бо марги худ нишон дод, ки дар ин дунёи пур аз макру фиреб, ҳеҷ тилло ва ҳеҷ боигарӣ ҷои як қатра меҳри хоҳарро гирифта наметавонад. Илоҳо, ҳеҷ хоҳар дар ин дунёи бераҳм бепаноҳ намонад ва ҳеҷ бародар зери бори пушаймонии деркарда қад хам накунад. ​Худоё, рӯҳи Парвонаро дар ҷаннатҳои ҷовидонат шод гардон ва ӯро дар оғӯши меҳрубони модараш ҷой деҳ, то он ҷо дигар таънаи янгаву захми забони бародарро нашунавад. ​Парвардигоро: ​Ба бародарон инсофу чашми бино деҳ, то гавҳари ноёбе чун хоҳарро ба пулу моли дунё ва туҳмати бегонагон иваз накунанд. ​Ба занони хонадон меҳру шафқат ато кун, то хоҳари шавҳарро на чун душман, балки чун амонати падар бипазиранд. ​Ҳеҷ ятими бекасро муҳтоҷи нокас нагардон ва дастпонаи меҳри ҳеҷ модарро бо хуни дили фарзанд олуда масоз. ​Бигзор ин қиссаи ҷигарсӯз занги бедоркунандае бошад барои ҳар касе, ки ҷигарбанди худро аз остона меронад. Зеро дунё гузарон аст, боигарӣ меояд ва меравад, аммо хуни ҷигарро бо ҳеҷ тиллои олам дубора харида намешавад. Муаллиф Шахлои Начмиддин 👈

ДИПЛОМАТ Қисми 144. - Пули бисёр доштӣ? - Хароҷот аз вай буд, дар охир ҳамаашро панҷоҳ ҳазор ҳисоб кард... Акнун панҷсад ҳазор талаб дорад. - Даряро ту майзада кардӣ? - Чаро ман? Шавҳараш меомад, боз як ҳамсабақаш буд, як ҳафта дар хонааш зист. - Туф ба туву Даря, сагҳо барин ишқварзӣ доред. Пас корташ ягона набудагист? - Намедонам, боре сархуш шуда гуфт, ки шавҳараш тамошои чунин наворҳоро дӯст медорад. - Дар сари бемӯи Паша ҳам туф, нафрат дорам ба ҳамаи шумо! Сабтро нусхабардорӣ кардагист? - Оё мешавад? - Чаро не? Туро аблаҳ гӯям наранҷ. Боз занги телефонам баромад, боз Даря. - Куҷо гум шудӣ? - Чаро дар мағоза исми туро ҳама медонанд ва хонаатро фоҳишахона ном мебаранд? - Ҳасудхӯрон бисёранд. - Ҳамсабақат омада буд? - Омад, дар Самара танҳо маро дорад, куҷо мерафт? - Нагуфтам, ки роҳ надеҳ? - Гум шудиву рафтӣ, ман ҳам нафс дорам. - Нафсат дар гӯр, - гуфта телефонро хомӯш кардам, - фоҳиша боз нафс доштааст. Баргашта боз занг зад. - Чӣ мехоҳӣ? - Ту аз ман раҳоӣ намеёбӣ, биё, маслиҳат дорам. - Ман туро фаромӯш кардам. - Ман ҳам фаромӯш кардан мехоҳам, лекин сабти навор намегузорад. Ҳамаи лутфу меҳрубониҳои имрӯзаатро бурда ба адвокат нишон медиҳам, бигзор кӣ буданатро донад. - Ман бо адвокат дигар сарукор надорам, лекин бовар дорам, ки сабт надорӣ. - Надорам? Гӯш кун, - лаҳзае гӯш андохта истодам, - аҳ номард, сабтҳоро тоза кардӣ? - Хабар надорам. - Тӯи рафиқатро ҳам тоза кардӣ? - Ман чизеро надидам. Сарфаҳм намеравам. Даря телефонро хомӯш карда ба Дима занг зад. - Корат ба анҷом расид? - Ҳоло не. - Анвар омада буд, сабти тӯятро тоза кардааст. - Чӣ тавр? Ту дар куҷо будӣ? - Дар ванна. Лекин сабти ишқварзиҳоямон дар дасти Паша. Ӯро ту фиристодӣ? - Анварро? Ӯро бори охир дар тӯй дида будам. - Ҳозир аз хона дафъ кардам, ба хонаи ту рафт. Ҳамсаратро аниқ таҷовуз мекунад... Шояд бо ризоияти тарафайн, ба ҳамсарат бовар дорӣ? - Дорам. - То аз кор баргаштанат се бор таҷовуз мешавад, ман хислати Анварро медонам, се моҳ занро надидааст. Дима телефонашро пурра хомӯш кард. - Шунидӣ? - пурсид Дима. - Ҳамаро худаш барин гумон мекунад. - Ягон маротиба занро таҷовуз кардӣ? - Ҳамеша бо ризоияти тарафайн буд. - Агар Оксана розӣ шавад, чӣ кор мекардӣ? - Бо ҷону дил ба оғӯш мегирифтам. - Такрор кун, - Дима мошинро дар канори роҳ нигоҳ дошт. - Зан хоҳиш дошта бошад, чаро рад кунам? - Фарову дафъ шав назди хоҳарон, бо навбат ишқварзӣ кун! Аз мошин фаромадам, ки Дима башаст мошинро пас гардонида рафт. Муддате аз пасаш нигаристам, аз назар ғоиб шуд. Ба чанд мошин даст бардоштам, қарор нагирифт. Пиёда ба роҳ баромадам. Фурсате нагузашта мошини Дима қадре аз ман пеш гузашту истод. - Ту ҳамсари маро таҷовуз кардан мехоҳӣ? - гуфта дудаста аз гиребонам гирифт. Ман низ аз гиребонаш доштам. - Таҷовуз не, бо ризояташ, - гуфтам. Дима чанголи мустаҳкам дошт, наметавонистам раҳоӣ ёфта. - Барои фоҳишаат ниқор гирифтан мехоҳӣ? - Хоҳиш Оксанаро қонеъ кардан мехоҳам. Фоҳишаро ба ту бахшидам. Метавонистам муште зери манаҳаш фарорам, аммо нахостам. Ӯ ҳам танҳо аз гиребонам медошту кӯшиш дошт дар алафзори канори роҳ маро афтонад. - Таҷрибаи бой дорӣ, саг. - Саг туву Даря. Оксанаро фаромӯш кун, имшаб ӯро шавҳардорӣ меомӯзам. Ҳарду лағжида болои алаф афтидем, аммо касе ҷуръати зарба заданро надошт. Гоҳ ӯ дар боло мешуду гоҳ ман. - Чунон занам, ки бе насл монӣ! - таҳдид кард Дима. - Ними Самара насли ман, дар ин бобат хотирҷамъ бош. Аз худат андеша кун, аз як сар мепӯсӣ. - Табобат мегирам, бемориро Даря аз ту гузаронд. - Ба духтури асаб ҳам муроҷиат кун. - Ба Оксана даст расону рӯзатро бин. - Ҳамсари ту маъшуқаи ман мешавад, ду кас муросо мекунем. - Хомӯш бош, ки ихтиёрро аз даст доданам мумкин. - Хуб, хомӯш мешавам, аққалан тамошо кардан мумкин? - Чиро тамошо мекунӣ? - Пойҳои сафедашро, домонашрр болотар бардошта. - Вай пойҳо барои ман. - Барои ту бошад, чаро ба дигарон намоиш медиҳӣ? Ман аз дигарон чӣ камӣ дорам? - Чашмат гурусна, бо нигоҳат таҷовуз мекунӣ. - Нав фаҳмидӣ? То ин дам Оксанаро бо нигоҳам чанд маротиба таҷовуз кардам. - Барои он, ки аблаҳ ҳастӣ, - гуфта гиребонамро раҳо кард. Ман ҳам аз болояш фаромада дар паҳлӯяш нишастам. - Оксанаро ба ҳоли худ гузору аз паи ҳалли муаммоят шав. Даря ором намешинад, нусхаи сабтро дошта бошад, ба пулис хабар деҳ, Пашаро бурда маҳкам мекунанд. - Оксана огоҳ шавад-чӣ? - Туро тарк кунад, ман ҳастам-ку? - Бе ҳазл гап зан. - Аз ман дигар кӯмак умед накун, ҳар чӣ аз дастам омад - кардам. - Чӣ кардӣ, сабти тӯямонро гум кардӣ, кӯмакат ҳамин? - Сабти ту ҳам буд. Фоҳиша мехост маро ҳам ба навор гирад, ба мағоза фиристодам ва дидам, ки сабт рафта истодааст. - Ҳам тӯю ҳам навори ман дар корт ҷо мегирифт? - Ба фикрам ҷо мегирад. Ин ба ҳаҷми корт вобастагӣ дорад. Ту интизор шав, Даря занг занад, гуфтугӯятонро сабт кун, рӯзе лозим мешавад. Ҳарду либосамонро афшонида дар мошин нишастем. - Қарзи маро кай бармегардонӣ? - пурсидам аз Дима. - Бақияи мошинро дар назар дорӣ? Ду ҳазору шашсад қарз дорам, фаромӯш накардаам. - Кам-кам дар рақамам гузор, дақиқаҳоям ба охир мерасанд. - Пагоҳ, имшаб дар хонаи Оксана мемонам. - Ҳуҷраи ман холӣ, ҳардуят ҷо мегирӣ. - Кай ҳуҷрадор шудӣ? "Ока"-ро савор шаву ба деҳа рав. - Ман имшаб туро дастгирӣ мекунам. - Лозим не. - Лозим. Мегӯем, ки чанд моҳ муқаддам оҳани вазнинро бардоштиву грижа шудӣ, алҳол табобат дорӣ. - Ман розӣ. - То сиҳат шуданат вазифаи туро дар назди Оксана ман иҷро мекунам. - Асаби бемор дорӣ, Оксана танҳо аз ман мешавад, минбаъд куртаи дароз мепӯшонам, ки ҳаловат бурда натавон... Рав, пойҳои сафедро дар кӯча ҷустуҷӯ кун. Духтарони рус барои назаррабо шуданашон дар баҳорон куртаи кӯтоҳу беостин ва бегиребонро ба бар мекунанд. Гоҳо медидам, ки куртаашон ҳамагӣ аз як порча матоъ ва ду дона таноб иборат асту шавҳар ва ҳатто фарзандашон дар барашон қадам мезананд. Дар назари ман духтари шавҳардор бояд худро каме ба тартиб орад, ҷисми худро аз нигоҳи дигар мардони номаҳрам пинҳон дорад. Бинобар чанд маротиба куртаи кӯтоҳу пойҳои сафеди Оксанаро ёдрас шудам, ки ба Дима сабақ гардад. Моро дар хона гурӯҳи чорнафараи занону духтарон хуш истиқбол нагирифтанд. Гӯё мо мисли боде будем, ки ҳангоми кушода шудани дар ба хона ворид мешавад. - Ба хоҳарчаат занг задӣ, ки имшаб дар хонаи янгааш мемонӣ? - пурсидам аз Дима. Дима телефонро гирифта ба долон баромад, ман бошам назди занҳо рафтам. - Чаро мотам дорем, ягон кас мурд? - Муҳаббат мурд, - гуфт Оксана. - Туро як дақиқа мумкин? - Оксанаро ба ҳуҷра даъват кардам. Оксана бархоста ҳамроҳам ба ҳуҷра даромад. - Ҷони Дима бе шумо ҳам дар азоб, - гуфтам, - вай туро бениҳоят дӯст медорад. - Маъшуқа дорад вай. - Бо маъшуқааш дидӣ? - Даря доимо занг мезанад, муҳаббати аввалашро фаромӯш карда наметавонад. - Кӣ будани Даряро аз Роксана пурс. - Шумо - ду рафиқ аз мо пинҳонӣ куҷо рафтед? - Дастгоҳро насб кардем. - Ман дигар ба Самара барнамегардам, вай кор гуфта ҳар бегоҳ бо маъшуқааш мешавад ва дер ба хона бармегардад. - Мехоҳӣ як сирро фош кунам? Дима бо маъшуқааш ҳам, агар дошта бошад, мисли ту рафтор мекунад. Дар коргоҳ оҳани вазнинро бардошта бемор шуда буд, алҳол табобат мегирад. Духтур муваққатан алоқаро бо духтарон манъ кардааст. Бинобар, метавонӣ аз маъшуқа доштани вай наандешӣ. - Чаро дардашро ба ман нагуфт? - Дима мехост тӯйро ду ҳафта ба таъхир андозад, лекин аз ба деҳа баргаштани ман тарсид, ки туро соҳиб нашавам. - Аҳмақ, - гуфт хандида Оксана. - Медонӣ дар роҳ чӣ гуфт? "Ба Оксана нанигар! Чашматро мекобам ва дар ҷояш тухми бедона ҷо мекунам". Оксана бо табъи болида аз ҳуҷра баромад. Дидам, ки Дима низ дар паси дари нимво сӯҳбати моро мешунавад. - Дардатро ошкоро гуфтам, ҳар гуна гумонҳо рафъ мешаванд иншаллоҳ, - гуфтам. - Боз ба пояш нигаристӣ? - Танҳо ба рӯяш, абрӯву мижгонҳояшро тамошо кардам. - Умуман ба сӯяш нанигар! - хитоб кард Дима, - ҷанг карданамон мумкин. - Роксана, говро бегоҳ дӯшидед? - пурсидам аз духтар, то занҳо бемалол сӯҳбат дошта бошанд. - Дӯшидам, имрӯз худам дӯшидам. - Хӯрок пухтӣ? - Ширшавла ва шӯрбо дорем. - Кадомаш аз ҳафтаи нав? - Шӯрбо имрӯза, ширшавла дирӯза. - Бароям ширшавла, барои Дима шӯрбо, - гуфтам. - Барои ман ҳам ширшавла, - гуфт Дима, - чаро аз номи ман супориш медиҳӣ? - Дафъаи гузашта нахӯрдӣ-ку? - Дафъаи гузашта шарм медоштам. - Яъне ба ҳарду бешармҳо - ширшавла? - пурсид Роксана. - Ба як бешарму ба як ҷавони хуб, - гуфтам. - Ҷавони хуб, дастатонро шустед? - пурсид Роксана. Ҳарду назди дастшӯяк рафтем. - Дидӣ, туро ҷавони хуб номид, маро не, - гуфт нимовоз Дима. - Вай писханд зад, дар олимпиада миёни ду нафар ҷои дуввумро ишғол кардааст, бинобар фукаш дар осмон. - Бохтааст-ку?! - Ба ҳар сурат - ҷои дуввум. Тановул мекардаму хаёлам дар ҷои хоб буд: Димаву Оксана дар як ҳуҷра, модаркалону Роксана дар як ҳуҷра, модараш дар ҳуҷраи хурд - хайрият, ки падараш ва хоҳарчаи Дима нестанд. Ё дар балкон мехобам ё ба деҳа бармегардам. - Ту имшаб дар ҷои ман мехобӣ, - фикрамро хондагӣ барин гуфт Роксана, - мо маслиҳат кардем. - Модарат-чӣ? - Дар утоқи кории падарам, диван дорад. - Ҳоло дар ҳамин андеша будам... - Фаҳмидам. Хӯрок ширин шудааст? - Бениҳоят, ҳаловат бурдам. - Табақро налесидӣ-ку? Ба модаркалон нигаристам. - Сӯҳбати имрӯзаамонро нақл кардам, фаромӯш накардааст, - гуфт модаркалон хушҳол шуда. Бурдаи нонро гирифта табақро покиза кардам. - Акнун гӯ, ки табақ ширин ё хӯрок? - Хӯрок албатта, - маро низ ханда гирифт. - Агар табақ мегуфтӣ, табақро дар сарат мешикастам. - Ба оиладорӣ омодагӣ мебинад, - гуфтам ба модаркалон, - чӣ тавр мардро асабӣ кардан мумкин, таҷриба мекунад. - Ақл надорад, - гуфт модаркалон ва ба Роксана муроҷиат намуд, - ин рафторат хуб не, магар бо меҳмон ҳамин тавр муносибат мекунанд? - Канӣ меҳмон? - Оксана гирду атроф, ҳатто зери мизро ҷуст, - падарам дар даҳ дақиқа тановул мекард, инҳо ошхонаро аз худ карда моро имкони сӯҳбат намедиҳанд. - Аввал меҳмондорӣ кун, - гуфтам, - канӣ десерт? Ширинӣ надорӣ? - Ширинӣ оварда будӣ? - Ширинӣ дар деҳа монд. Ҳама медонистанд, ки ману Роксана ҳазл дорем, бинобар модараш бархосту аз буфети дар девор мустаҳкамшуда табақи шириниро гирифт. Дарчааш пӯшида нашуд, як-ду маротиба тела дод, сипас ба ҳолаш гузошт. Бархоста дарчаи буфетро аз назар гузаронидам. - Асбобҳоят дар мошин? - пурсидам аз Дима. - Ҷустан лозим. Ҳарду ба кӯча, назди мошини Дима рафтем. - Медонӣ ба чӣ хулоса омадам? - пурсид Дима, - занҳо дар хунашон ҳаст. - Чӣ ҳаст? - Ба тори асаби мардҳо нохун задан. Оксана ҳам ҳамин хел, ё ин бемории ирсӣ бошад? Ҳар рӯз телефонамро тафтиш кардан мехоҳад. - Занҳо мехоҳанд, ки мо тезтар ба ҳуҷраҳои худ гузарем ва онҳо сӯҳбаташонро идома диҳанд. Мо ҳам онҳоро асабӣ карда метавонем ё не? Дар гирду атрофашон худро андармони кор мегирем, тақар-туқур мекунем, баланд гап мезанем. - Мо чор соат ҳузур надоштем, сӯҳбаташон хотима наёфт? - Чор соат барои инҳо мӯҳлат нест, чор сол лозим, ки як ҷумларо муҳокима кунанд. - Ба ту чӣ лозим буд? - Ачноқ (отвёртка), лекин ту ҳамаи асбобҳоятро бо сандуқчааш гир. (давом дорад)

ПЕШ АЗ #ХОБ Ҷавоне буд бо номи Бахтиёр, ки ӯро дар маҳалла Бахти-блогер мегуфтанд. Барои ӯ Рамазон на танҳо моҳи тоат, балки мавсими беҳтарини контент буд. У бовар дошт, ки агар некиро ҳама набинанд, гӯё он некӣ вуҷуд надорад. ​Як бегоҳ, пеш аз ифтор, Бахтиёр бо охирин модели телефони ҳамроҳаш ва як халтаи пури маҳсулот ба кӯча баромад. У бояд видеои таъсирбахш мегирифт. Нақша чунин буд: вай ба як пирамарди ниёзманд ғизо медиҳад, мусиқии ҳазине дар пасманзар мемонад ва дар зераш менависад: Инсон бошед, дӯстон. ​Дар кунҷи бозор Бобои Назар нишаста буд мӯйсафеди танхо, ки бо вуҷуди эҳтиёҷ, ҳеҷ гоҳ даст ба талбандагӣ намекушод. Бахтиёр наздаш омад. ​— Ассалому алайкум, бобоҷон, гуфт Бахтиёр ва телефони худро ба дӯсташ дод, ки аз дуртар навор гирад. Ман барои шумо ифторӣ овардам. Марҳамат, гиред. ​У халтаро бо табассуми зебо ба мӯйсафед дароз кард ва мунтазир шуд, ки бобо гиря кунаду рахмат гуяд,то видео хит шавад. Аммо Бобои Назар оромона ба телефон нигарист ва баъд ба Бахтиёр. ​— Бачам гуфт мӯйсафед ин халта барои ман аст ё барои он телефони дастат? — Э бобо, чӣ мегӯед? дастпакча шуд Бахтиёр. — Ин барои савоб аст.Ман мехоҳам дигаронро ҳам ташвиқ кунам, ки некӣ кунанд. ​Бобои Назар табассуми талхе кард ва гуфт: — Медонӣ, бачам, некӣ мисли тухми гул аст. Агар онро дар зери хок пинҳон кунӣ, сабз мешавад ва бӯи хуш медиҳад. Аммо агар онро ҳар рӯз аз хок бароварда ба ҳама нишон диҳӣ, ки бинед, ман тухм коштаам, он ҳеҷ гоҳ гул намекунад, мепӯсад. ​Бахтиёр хост чизе гӯяд, вале бобо идома дод: — Ту ҳозир бо ин халтаат на шиками маро, балки нафси худатро сер карданӣ ҳастӣ. Ту мехоҳӣ, ки мардум гӯянд: Баҳ-баҳ, чӣ ҷавони хубе. Савобашро аллакай аз одамон гирифтӣ, акнун аз Худо чӣ металабӣ? ​Дӯсти Бахтиёр наворгириро қатъ кард. Дар он лаҳза телефони гаронбаҳо дар дасти блогер мисли як порча хишти бекора вазнин шуд. У ҳис кард, ки ин мӯйсафеди камбағал аз ӯ сад бор бойтар аст, чунки ӯ обрӯи худро ба як халта орд намефурӯхт. ​Бахтиёр видеоро нест кард. У халтаро монд ва бесадо рафт. Пагоҳии дигар, у боз омад, вале ин дафъа бе телефон, бе дӯст ва дар торикии шом. Вай халтаро дар пушти дари бобо гузошту гурехт, то ҳатто худи бобо ҳам набинад, ки кӣ овард. ​ Некии ҳақиқӣ садо надорад. Агар некии шумо лайк ва коммент металабад, пас ин тиҷорат аст, на ибодат. Дар Рамазон кӯшиш кунед, ки дасти чапатон нафаҳмад, ки дасти ростатон чӣ дод, вагарна фақат хотираи телефонатон пур мешавад, на номаи аъмолатон. Шахлои Начмиддин 🌹

Озода Набиева Дар замонҳои қадим як шоҳи ниҳоят золим ҳукмронӣ мекард. Ӯ намехост, ки ягон кас ба сарзаминаш дарояд. Дар сарҳад дар болои дарё кӯпруке буд, ки дар он посбонони сар то по мусаллаҳ гузошта шуда буданд. Аз ҳар як одаме, ки ба сарҳад наздик мешуд посбон мепурсид: -Барои чӣ омадӣ? Агар мусофир дурӯғ гӯяд, посбон ӯро ба дор мекашид. Агар росташро гӯяд, дар об ғарқ мекард. Чунин буд қонуни подшоҳи золим. Барои ҳамин ҳам ягон кас ҷуръати ба сарҳад наздик шуданро надошт. Деҳқоне пайдо шуд, ки ба ин мушкилӣ нигоҳ накарда, оромона ба назди посбон омад. Ба саволи посбон чунон ҷавоби оқилона гардонд, ки посбон ноилоҷ ӯро роҳ дод. Деҳқон чӣ ҷавоб дод?

Бахром Джумаев ПУЛ ВА ДУСТ Оростабегим духтарашро ба шавхар доду аз хисоби домоди дорандааш гарки тиллову танга шуд. Тамоми дандонхояшро тиллои кард. Гушвору гарданбанду ангуштаринхои гуногуннамуди тиллои, либосхои кимматбахо, пулхои додаи домодаш магруриро оварда ба сари писараш дод мегуфт. Ношуду бебарор мегуфт. Хохар инро шунида ба холи бародар механдид. У гарчанд хавлии калоне дошта бошад хам, бо кудаконаш доимо дар хонаи модар буд. Ховар то кадри имкон кушиш мекард, ки модарро хафа накунад. Сахар ба кор мерафту бегох меомад. Занаш доимо ором дар хизмати хушдоман буд. Ягон маротиба арзе намекард. Зану шавхар умедвор буданд, ки рузе хохари чангандоз ба хонааш мераваду модар онхоро ором мегузорад. Лек дид, ки вакт мераваду вазъият дигар намешавад. Ба пеши худ як максад гузошт. Пул чамъ кард, ки замин харида хона сохта аз ин гурбатхона баромада биравад. Вале кораш барор накард. Пулхои чамъкардааш барои сарфи маъракаи марги занаш шуданд. Яке аз рузхои аввали тирамох ба сари Ховар бадбахти овард. Он руз у дар чои кор буд. Чумаки об дар сари куча чой дошт. Мардум аз он чо ба хонахояшон об мекашониданд. Дар хона модар ва хохари сихату саломат истода зани хомиладораш ду сатили калонро гирифта ба сари куча барои овардани об рафт. Ва хангоми овардан пояш дар лои борони дируз борида лагжида ба шикам афтод. Ёрии таъчилиро чег заданд. Варо ба беморхона бурданд. Зан кудаки мурдаро ба дунё оварду худ низ аз дунё рафт. -Ки туро ба об рав гуфт? Ки? Ман худам доимо об меовардам, чаро ту омадани маро интизор нашуди?- зор-зор мегирист Ховар. -Очаамро бибиам гуфтанд, ки об надорем, рафта об биёр. Ба сарашон дод заданд. Маро хам тела дода аз паси модарам фиристоданд. Мо якчоя рафтем, очаам афтиданд. Сухани духтарашро бовар карду сабабро аз модар пурсон шуд, аммо у ин гапро ба сар нагирифт. Ин сабаб шуду вай набераашро бад дид. Дар хакикат, Ховар занашро сахт дуст медошт. Зани дар кад кудаки хаштмохадоштаашро намемонд, ки чизхои вазнинро бардорад. Пас аз кор омада обро захира мекард. Хатто чогахро худ меандохту худ мебардошт, то ки ба у зур наояд. Афсус, Ховар монд бо духтари шашсолааш. Модар писарони духтарашро, вакте ки у ба ягон чо мерафт, ба ухда мегирифт, аммо нигохубини ин кудакро ба сар нагирифт. -Хабаркашаки дуруггуят барои ман даркор нест, - гуфт. Ховар намедонист, ки варо дар кучо монда ба кор равад. Гохо дар хонаи хушдоманаш мемонд. Гохо бо худ ба чои кораш мебурд. Боре модарашро илтимос кард, ки духтарашро нигох кунад, варо кораш басо зиёд аст. Модар дилу нодилон хуб гуфту у кудакро ба ихтиёри онхо гузошта ба кор рафт. Лек бегох аз кор омада аз кори кардааш сахт пушаймон шуд. Сари духтарчаашро баста дид. -Хозир ин хабаркашаки дуруггуят сар мекунаду ту боши гапи вайро бовар мекуни. Худаш афтида сарашро ба девор зада кафонд. Ман дору карда бастам. -Рост мегуед, оча. Рост мегуед. Ман ба гапи кудак бовар намекунам. Шаб дар утоки худашон духтараш гуфт, ки: Маро Собит тела дод.Сарам ба охан зад. Бибиам маро сахт заданд, гуфтанд, ки ба дадаат ягон чиз нагу, ки боз сахт шатта мехури.Гиря кардам, аммаам хап кун гуфта маро сахт пучиданд. -Дар кучоят заданд? Кудак баданашро нишон дод. Чанд чои кудак сип-сиёх буд. -Дадачон, чон дадачон, маро дигар ба ин чо намонед, ман метарсам.- духтарчааш зор-зор ба гиристан даромад. Ховар то дер варо ором карда натавонист. Шаб духтарчааш чанд бор дод гуфта аз хоб бедор шуд. Ховар медонист, ки духтараш духтарчаи шух нест. Варо махсус писари хохараш тела додааст. Хама аламро ба худ фуру мебурду халос. Сахар духтарашро бо худ гирифта ба нохия ба чои кораш бурд. Аз он ки сарошпаз буду хамон руз маъракаи чашни арусии ду чавонро дар кахвахонаи онхо кайд мекарданд, илочи ба духтуррави наёфт. Лек яке аз духтарони хамкораш духтарчаро гирифта ба пеши шиносаш бурда чарохаташро дору молида овард. Руз то бегах хазорон хаёл дар сари у тоб мехурданд. -Дар ин чо ягон хонаи ичора ёфтан мумкин аст?- пурсид аз хамкоронаш. -Хаст, ман пагох чавобашро ба шумо мегуям.- ваъда кард яке аз духтарон. Модараш бисёр инсони хуб буд. Одами хоксор, онхоро бо рохи хак тарбият кард. Аммо баъде ки падараш мурду соле баъд хохарашро ба шавхар доданд ва домод уро гарки пул гардонид, тамоман инсони дигар шуд. Сару танаш дигар шуд. Хама варо ба маъракахо чег мезаданд. Болобардор шуд. Худ маслихатдехи дигарон шуду духтараш маслихатдехи у. На бо хар кас хуши гап задан дошт. Номаш хам дигар шуд. Аз холаи Ороста ба Оростабегим тагир ёфт. Келинашро хамчун канизаки хона истифода мебурд. Бадгуихо, гур-гуркарданхо, додзанихо, хамаи инхоро Ховар аз хамсоягон мешунид, аммо занаш аз оилаи хуби тарбиятдида боре дар бораи хуи бади хушдоманаш дахон накушод. Ховар дигар ба хонаашон рафтан намехост, вале илочи дигар хам надошт. Духтарашро гирифта аз чои кор баромад. Якбора борони сахт зад. Гарчанд духтарашро ба багал гирифта варо аз борон панах карда бошад хам, хардуяшон тар шуданд. У дид, ки борон холо бас намекунад. Мачбур шуд, ки дар пеши дарвозае, ки каме боронпанах дошт, истода манъи бас кардани боронро интизор шавад. Борон ба баданашон кора карда харду меларзиданд. Сари чарохатдори кудак тар шуда хун об шуда борон хунолуд аз сари у мерехт. Хамин вакт зане дав-давон омад. У хам аз ин шасти борони меборида худро панах кардан мехост. Дар пеши дарвоза омаду ба онхо нигарист. -Чи дар ин чо истодаед? -Бас кардани боронро интизорем.- овоз баровард Ховар. Зан ба сари хунолуди кудак нигариста пурсид: -Ба сари у чи кор шудааст? -Дируз афтида буд. Дар духтурхона чарохаташро баста буданд. -Ин чо хавлии ман. Биёед ба хона дароед, шумоён тар шудаед, касал мешавед. Борон бас кунад баъд меравед. -Не, мо дар хамин чо токат мекунем. -Шумо ку токат мекунед, аммо берахми ба кудакатон накунед. Бинед чарохати у тар шуда аз он чо хун мешорад. Газак кунад табобат карданаш мушкил мешавад. Инро мефахмед? -Мефахмам. -Фахмед агар дароед, изо накашед. -Шавхаратон хеч чиз намегуянд? Зан табассум кард. -Не. Дароед. Зан бо калид кулфи даричаи дарвоза тоб доду онро кушоду интизор шуд, ки кай онхо медароянд. Баъди даромаданашон худ даромада онро махкам кард. -Аз паси ман биёед. -сони тез-тез ба суи хона харакат кард. Ховар духтараш дар багал аз паси у кадам монд. Онхо ба долони дароз даромаданд. -Дар хамин чо истед, ман хозир меоям. Зан ба утоке даромада аз он чо шим ва халати дарози мардонаеро гирифта баровард. Онхоро нишон дода гуфт: -Умед дорам, ки ба шумо мешавад. Духтаратонро ба ман дихеду худ ба ин уток даромада либосхоятонро иваз кунед. Тарашро бароварда ба ин чо монед, ман худам хушк мекунам. Изо накашед. -Рахмат!-Ховар духтарашро ба замин монд.-Духтарам, бо ин холаат рав! Ман дар хамин чо.- худ либосхоро аз дасти зан гирифт. Зан духтарчаро бо худ гирифта бурду Ховар ба утоки нишондодашуда даромада либосхоро иваз кард. Тарашро гирифта ба долон баромад. Ба чои нишондодаи он зан монд. Ва баромадани занро интизор шуд. Баъди ками интизори зан аллакай тагири либос карда аз он уток бо либосхои тар дар даст баромада ба пеши у омад. -Хамаи либосхоятон дар ин чо? -Хо. Зан либосхои дасташро ба болои он либосхои дигарро монду гуфт: -Рафтем, ба утоки зал меравем. Вакте ки Ховар ба он хона даромад. Духтарашро дид, ки дар тан либосхои калоне пушонида шудаанд. -Дар хонаи ман либоси духтарона нест. Либоси худамро пушонидам, айб накунед. Асос тар нестанд - гуфт бо табассум зан. Ховар духтарашро дар либоси калонсолон дида табассум кард. Рафта варо ба огуш гирифт. У хамоно меларзид. -Хозир гарм мешави, духтарам, каме токат кун. Ин чо гарм аст. -Ман рафта чой монам. Баъд чарохати духтаратонро мебандем. Зан баромада ба ошхона рафт. Ба чойники барқӣ об рехта сипас онро ба қувваи барқ қӯш кард. Куттии дорухоро гирифта ба пеши онхо омад. -Шумо натарсед, ман хамшираи шафкат шуда кор мекунам. Хозир чарохатро тоза карда аз нав дору мемолем. -Ман аз дигар чиз метарсам. Мабодо шавхаратон омада будани мо ба сари шумо масъалае наорад. Зан хароратсанчро ба зери каши духтарча монда ба гуфтаи Ховар чавоб гуфт. -Бепарво бошед. Шавхари ман кайхо дар кайди хаёт нестанд. Як писар дорам. Дар мактаб буд. Зангам зад, ки. ба хонаи бибичонаш рафта шаб ба хона намеояд. Шумоёнро дар куча дида хеч вичдонам набардошт, ки дар таги борон монда тар шуда аз сари кудакатон хун мерезаду ман ором гузашта ба хонаам дароям. Борон истад. Либосхоятон хушк шавад. Баъд мархамат ба чои мехостаатон меравед. Шумоён аз кучо? Аз шахред? -Не, аз деха. -Магар ба пеши духтур омада будед? -Не, аз чои корам ба хонаамон рафтани будем. Борон нохост сахт борид. Зан чарохати духтарчаро кушода онро аз хун тоза кард. -Шумо чарохати духтаратонро ба ягон духтур нишон додед? -Хо, имруз як хамкорам ба пеши кадом як духтури шиносаш бурда бинтпеч карда омад. -Чарохати сари духтаратон басо чукур аст. То хол хун меравад. Чаро надухтаанд? Нафахмидам. Насиб камтар баъд аник мекунем. Зан хамаро тоза карда боз дору молиду онро бо бинт баст. Сипас хароратсанчро гирифта онро аз назар гузаронд. -Вох, духтарчаатон тафс дорад. –гуфт ба Ховар ва аз духтарча хохиш кард, - Кани дар ин чо дароз кашед.. – у диванро нишон дод. Хароратсанчро каме афшонда нигох карду ба суи Ховар дароз карда гуфт: Ба зери кашатон монед, кани тасфи шуморо хам бисанчем. Зан баъди ба дасти у додан хеста рафта шишаеро овард. Дар дарунаш обе дошт. -Шумо ба он тараф нигох карда истед, ман ба бадани духтарчаатон спирт молам. Тасфашро паст мекунад. Ховар руяшро ба дигар тараф гардонд. Зан чун корашро тамом кард, гуфт: Тамом. Сипас хеста рафта як доруе оварда якто ба духтарча хуронд. Болояшро бо курпае пушонд. -Кани хароратсанчро дихед!- зан онро гирифта нигох карду гуфт:- Таби шумо хам баланд аст. Хозир дору медихам. Сипас рафта як пиёла обу доруеро оварда ба вай дод, ки фуру барад. Пас аз ичро кардани у пиёларо гирифта ба суи ошхона рафт. Ин бор чойро дам карда бо косаи асалдоре гирифта омад. Ба пиёлахо рехта якеро ба Ховар дароз кард. Дигариро пуф кардан гирифт. То каме хунук кунаду ба кудак нушонад. -Духтарчаатон чарохати чукур бардоштааст, намешуд, ки дар пеши модараш монед. Шарт буд, ки ба чои коратон варо гирифта омадед? -Модараш як мох пеш аз дунё гузашт. -Афсус, мебахшед ба чои дардмандатон расидам. Хушдоманатон чи? -Он кас хам коргаранд. Ба он чо рузхои истирохаташон мебарам. Имруз он кас дар коранд. -Модари худатон чи? Ховар хомуш монд. Зан суолро дигар такрор накард. -Мебахшед, мо бояд равем.- Ховар аз чо хест. -Ман шуморо пеш накардаам. Агар рафтани бошед, мархамат дар кушода. Вале духтаратонро ман ичозат намедихам. -Ин чи хел мешавад?- хайрон монд Ховар. -Хар чи хел ки хохед хамон хел кабул кунед. Кудаки беморро ба кучо мебаред? Модараш нест. Монед дар хамин чо истад. Амаки ман сардухтури беморхонаи нохияви мебошанд. Хозир борон бас кунад он касро чег мезанам. Духтаратонро табобат бояд кунед. Худатон хам тафс доред. Хозир амакам биёянд, он кас карор мебароранд. Барои ман чарохати сари духтарчаатон маъкул нест. Ховар ором шуда дар чои худ нишаст. -Инаш бехтар, чойро бо асал истифода баред. Гиред, - гуфта аз коса як кошук асал гирифта бо пиёлаи чой ба суи духтарча гашт: -Кани духтарчаи хушруяк, ба ман гуед, ки ту чи ном доред? -Фарангиз, - базур овоз баровард у. -Номи хушру доштаед. Акнун каме нимхез шавед, ман ба шумо чой ва асал медихам. Тез сихат мешавед. Фахмидед маро? -А-ха, -духтарча нимхез шуд. Зан ба у чою кошуки асалро дод. -Офарин! – боз болои варо пушониду гуфт:- Агар хобатон омада бошад хоб равед. -Дадаи ман намераванд? -Дадаатон бе шумо ба хеч кучо намераванд. Хоб равед! Агар амаки духтуратон биёянд, шуморо бедоратон мекунам. -Сузандору мекунанд? -Не, танхо доруи хабби менависанд, ки шумо тез сихат шавед. Чашмонатонро пушед.- сари уро сила карда гуфт зан. Фарангиз ором шуда чашмонашро пушид. Инро дида аз чашмони Ховар ашк шорид. Руяшро ба дигар су гардонид, ки зан инро набинад. -Худо саломатиаш бидихад, духтарчаатон хушруяк.- ба у нигариста гуфт зан. -Ба модараш рафтааст. -Ман хам духтарча мехостам, аммо такдир набудааст. Шавхарам ба садамаи автомобили дучор шуд. Шукри худо, писарча дорам. Танхо нестам. -Мебахшед, шумо хизмат кардеду то хол мо шинос нестем. Номи ман Ховар. -Номи ман Саодат. Дар беморхонаи нохияви хамшираи шафкат шуда кор мекунам. Шумо чи? -Ман дар кахвахона сарошпаз шуда кор мекунам. -Кори хуб. Гурусна нестед? Шояд Фарангизро гурусна хобондам? -Не, не. Ман шиками варо сер карда баъд якчоя аз чои кор баромадем. Мо бояд ба хона мерафтем. Дер шавад ба деха рафтан моро мушкил мешавад. Мошин ёфта намешавад. -Агар ягон кори зарур дошта бошед, шумо равед. Пешаки мегуям, ман холо либосхои шумоёнро пахн накардаам, ки хушк шаванд. Таротар мепушед. Лек духтаратон дар пеши ман меистад. Барои бовари ба дастатон шиносномаи худро медихам. Худамро дидед, хонаамро дидед. Ман бояд ба амакам занг занам, омада духтаратонро бинанд. Барои духтаратон натарсед. Агар хохед истед, дар хамон утоке, ки либосхоятонро бадар кардед, рафта хоб кунед. Ман бо духтаратон меистам. Намемонам, ки ягон хоре ба пояш халад. Дар хакикат тасфи шумо 37у тасфи духтаратон 39, ман рости барои руи хотири духтаратон инро мегуям. Ин чои шухи нест. Духтаратон бемор аст. -Ман меистаму амакатон..- Ховар каме забонхои кард. -Дилпур бошед. Амакам хислати маро ба хуби медонанд. Он кас маро хамчун духтарашон сахт дуст медоранд. Тез-тез ба хонаи мо омада мераванд. Агар хохед, ин хел мекунем. Ман дугонаи зани шумо. Вокеаи занатонро агар накл кунед, боке нест. Имшаб духтаратон бемор шуда ба пеши ман ба ёри пурсидан омадаед. Он касро барои ёри чег мезанам. Оилаашонро хам даъват мекунам. Факат як чиз. Худро бегона намегиред. Гуё ки мо дусти кухна. -Агар шумо инро хохед… -Пас маслихат пухт…Шаб дар хамон хона меистед. Худо хохад духтаратон тасфаш фарояд, пагох боз аз паси коратон меравед. -Рахмат! -Хозир ман меоям.- Саодат хеста аз уток берун рафт. Баъди каме як курта ва чуробаки нав ёфта омад. -Ин курта аз рахмати шавхарам монда. Агар дилатон бим накунад гирифта пушед. Тоза. Дар пеши амакам бо ин хилъат, ба фикрам, ба худатон хуш намеояд. Инаш чуробаки нав. Шумо инро пушед, ман ба хонаи хамсоя меравам. Ягон либоси духтарона барои Фарангиз ёфта меорам. Дар зарури раво. Бе хафаги… (давом дорад) Бахромбек

Дуруд дустони азиз, умедворам,ки дар ин мохи пурбаракат хама хубед. Ба ватан занг зада бо дустони бехтаринам зуд зуд сухбат мекунам ва мегуям,ки дар ин шахри хомуш пазмони махфилу шинакхои точики мешавам. Аммо дируз як дустам гуфт,ки эх Шахлочон,ин чо хам дигар мисли пешина нест,хама хомуш,хама бегона,ба телефонхои худ банданд. Фикр кардам,дар хакикат дунёи шишаги чи кадар бо дард аст. Шаҳлочон, баъди панҷ соли ғурбат, бо як ҷаҳон пазмонӣ ва пур аз туҳфа ба ватан баргаштам. Бовар кун дар ҳавопаймо хаёл мекардам, ки ҳозир хешону дугонаҳоям мисли қадим даври суфа ҷамъ мешаванд, касе латифа мегӯяд, касе аз бахту тахт мепурсад ва махфили ширу шакар барпо мекунем. ​Рузи дигар дугонаҳои ҷониамро ба меҳмонӣ даьват кардам.Дастархони пурнозу неъмат оростам, ба худ мегуфтам: хозир мешинем, то саҳар гап мезанем, дил холӣ мекунем. ​Дугонаҳоям омаданд. Оғӯш гирифтанд, вале ҳанӯз бӯи дидор ба димоғ нарасида, ҳар кадоме телефонашро баровард. — Эҳ, дугона, ист, ки як сторис гирам, ки омадани туро ҳама бинанд гуфт яке ва телефонро мисли оина пеши рӯям гирифт. ​Ва аз ҳамон лаҳза шинаки точикона бароям мурд. Чор дугона дар паҳлуи ҳам будем, вале гӯё ҳар кадоме дар як сайёраи дигар. ​Гулчеҳра бо шавҳараш дар Русия видеозвонок мекард ва дар байни гап ба ман мегуфт: Ҳа, дугона, гап зан, ман туро шунида истодаам. ​Малика бошад, ба аксҳои тӯйи як духтари бегона дар Инстаграм нигоҳ карда, вой, ин либосашро бинед гӯён зери лаб пичиррос мезад. ​Ман чой рехтам. Пиёлаи чой гарм буд, вале дили давра сард. Ман мехостам аз давраи чавони едовар шавам,вале дидам ки ҳеҷ кас ба чашмони якдигар нигоҳ намекунад. Ҳама ба экран менигаристанд. Нури кабуди телефонҳо чеҳраи дугонаҳоямро мисли арвоҳ сафед ва беҳиссиёт нишон медод. ​Ман оҳиста гуфтам. — Дугонаҳо, ёдатон ҳаст? Мо пештар сари як коса шӯрбо хазлу шухи мекардем.Ҳозир бошад ҳатто садои нафаси ҳамдигарро намешунавем. ​Малика сарашро набардошта ҷавоб дод: — Эҳ, дустам, замон дигар шуд. Ҳозир ҳама чиз дар ҳамин телефон аст. Мо бо ҳама дар алоқаем. ​Ман пиёлаи чойро ба замин гузоштам ва бо алам гуфтам. — Не, дугона. Шумо бо ҳама алоқа дореду бо ман не. Шумо дар Ватан ҳастед, вале аз ман дар он шаҳри ғарибӣ дида танҳотаред. Ман дар ғарибӣ бо ёди ин шинакҳо зинда будам, вале мебинам, ки ин ҷо ҳам ғарибистон шудааст. Одамҳо ҳастанд, вале шинак мурдааст. Меҳрро бо лайк иваз кардед ва суханро бо смайлик. Ман он шаб фаҳмидам, ки дигар Ватани пешинаам нест. Ватан ин одамон буданд. Вақте одамон ба шишаҳо банданд, дустони дар Ватан будаам ҳам мисли ҳамон чойи пиёла талху хунук мешаванд. Ин суханони аламноки дустам маро ба андеша овард. ​Махфилхо ба сухан зинда аст: Вақте забонҳо баста ва ангуштҳо банд мешаванд, маҳфил ба мазор мубаддал мегардад. ​Дуриро телефон наздик кард, вале наздикро дур: Ҳеҷ гоҳ нагузор, ки нури телефон чашматро аз дидани дарди дӯстат кӯр кунад. Ҳар кас дар дасташ як телефон. . Яке ба касе расм мефиристад, дигаре навори касеро тамошо дорад. Дар байни суҳбат як гап мепартоянду боз чашм ба телефон. Гӯё ҳама дар ин ҷоянд, вале касе нест. Дигар касе ба рӯи касе нигоҳ карда, бо меҳр гап намезанад. Чашмҳо ба экранҳо дӯхта шудаанд, гӯё дар он ҷо зиндагии ҷолибтаре ҳаст. Вале мебинам, ки ин ҷо ҳам ҳама кару гунг шудаанд. Мо дар паҳлуи ҳам ҳастем, вале байни мо девори калони шишагӣ сохта шудааст. Сад дареғи он маҳфилҳои кӯҳна, ки телефон надоштем, вале ҳамдигарро доштем.. ​Ба пазмонӣ занг мезадам ба деҳа, бари дӯстон, Ки ёд кардам ҳамон маҳфил, ҳамон дидори хандонро. Дар ин шаҳри хамуш, дар ин ғарибиҳои бепоён, Ба дил мепарваридам ман ҳамон оғӯши ёронро. ​Вале дӯстам ба оҳи сард гуфт: Эй азизи дил, Дар ин ҷо ҳам дигар кас қиссаву афсона намегӯяд. Дар ин ҷо ҳам касе дигар зи дарди қалби ҳамсоя, На мепурсад, на меҷӯяд, на мегӯяд, на мегӯяд ​Ҳама дар маҳфили мо ҳасту аммо рӯҳи мо он ҷост, Даруни шишаҳои сард, дар он дунёи пинҳонӣ. Ба паҳлуи ҳам истода, вале аз ҳам чунон дурем, Ки гӯё нест моро ғайри танҳоӣ, пушаймонӣ. ​Намедонам чӣ шуд бар мо, ки меҳр аз дастҳо рафту, Ба ҷойи чашми одам, чашм бар экран медӯзем. Дар ин дунёи шишагӣ, ки гармие намебахшад, Чу шамъе дар миёни ҷамъ, мо дар хеш месӯзем. ​Дареғи он шаб аз суҳбат ба саҳар мерасидем мо, Дареғи он ҳама файзе, ки дар ин маҳфилӣ мо буд. Дустони бехтаринам, умедворам ки агар Худованд ба дидоратон расонад, ё насиб бидуни телефон иншоааллох сари як пиёла чой мешинем. Чи гуфтед? Шахлои Начмиддин 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹

ДИПЛОМАТ Қисми 143. Клавдия Михайловна даме аз рӯзгори гузаштааш нақл кард, бобои надидаамро хуб ҳам гуфту бад ҳам. - Бадҷаҳл буд, ҳосили занбӯрро ҷамъ оварда дар назди маъбад бурда мефурӯхт. Рӯзҳои якшанбе он ҷо бозор мешуд, шир ҳам мебурд. - Мошин доштед? - Аспу ароба доштем. То назди соҳил аробаро тела медодам. Асп пурқувват буд, лекин бобояш маро "кӯмак кун" мегуфт. Ёрӣ нарасону рӯзатро бин. Хислати писарам ба падараш рафтааст. - Вячеслав одами хуб, некиҳояшро фаромӯш намекунам. Роксанаву модараш низ омаданд. - Оксана меомадааст, - дарҳол гуфт модаркалон. - Меҳмон мешаванд, - гуфтам модаркалонро ислоҳ карда, - як шаб хобида субҳ мераванд. - Чӣ гапи нав меоварда бошад? - Дима занг зад, - гуфтам, - кайфияташ чоқ буд. - Дима бояд дар кор намешуд? - Рухсат гирифтагист? - Ман онҳоро рӯзи якшанбе интизор будам. Кай меоянд? - Намедонам, шояд ҳоло дар роҳ бошанд? - Чаро Оксана ба ман занг назад? - Анвар аз куҷо медонад? - ба гуфтугӯ ҳамроҳ шуд Роксана, - Ту дар ғами меҳмондорӣ шав, вайҳо шояд сюрприз карданӣ бошанд? Роксана сумкаашро аз китфаш гирифту ба ҳуҷрааш даромад. - Анвар, ин ҷо биё, - гуфта маро даъват кард. - Чӣ гап дорӣ? - гуфта модараш аз пасаш рафт. - Ту Анвар ҳастӣ? Ман Анварро даъват кардам. - Хонаро аввал ба тартиб биёр. Духтар ҷавонро ба хона таклиф намекунад. Роксана аз назди модараш гузашта пешам омад. - Овардӣ? - Чиро бояд меовардам? - дар ҳайрат шудам ман. Даҳонашро ба гӯшам ҷафс карда: - Ахлотро, - гуфт. - Наёфтам. Вай бароямон дар рӯзҳои офтобӣ лозим. - Офтобро аз куҷо ёбам? - Ду-се рӯз таҳаммул кун. Чаро аз дигарон пинҳон медорӣ? Модаркалон бохабар, модарат медонад. - Номашро дар сари миз гирам? Этикаро медонӣ? - Не, чист вай? - Эҳ нодон, дар мактаб наомӯхтӣ? - гуфта баргашта ба ҳуҷрааш рафт. Модаркалон бо кафи даст даҳони бедандонашро пӯшонида механдид, беихтиёр маро низ ханда гирифт. Ин дам занги дар баромад. - Дар кушода, - гуфта модараш дарро во кард. Димаву Оксана бо табъи болида вориди хона гаштанд. Ба пешвозашон бархостам. - Димаро-ку шинохтам, лекин ин духтари зебо кӣ бошад? - ҳазл кардам ман. - Ҳамсари маро зебо нагӯ, аз худ рафтанаш мумкин, - гуфт Дима, - беҳтараш омода шав, ба ноҳияи ҳамсоя меравем. - Ман? - Як дастгоҳро насб карданамон лозим, вагарна ду рӯз овора мешавам. - Бе музд кор намекунам. - Дар наздат ҳузур надоштанам - музд, ё мехоҳӣ ду шаб меҳмондорӣ кунӣ? - Ҳаргиз, - гуфта кафшамро пӯшидам, - ҳеҷ не, мувозанаи телефонамро пур мекардагистӣ? - Ниммоҳаашро? - Шавҳари зихнаро аз куҷо ёфтӣ? - пурсидам аз Оксана. - Ҷӯраат, - ӯ низ хандид, - ҳардуятонро танбеҳ додан лозим. - Аввал хӯрок диҳед, баъд танбеҳ, шояд Дима гурусна бошад? Ман-ку ба гуруснагӣ одат кардаам. - Туро ҳам хӯрок намедиҳанд? - ҳазломез пурсид Дима. - Ҳафтае як маротиба... Аз мизбонон касе моро ба сари миз даъват накард, онҳо мехостанд ҳарчӣ зудтар сабаби муноқишаро аз Оксана шунаванд. Мо бошем ба мошин савор шуда роҳи Самараро пеш гирифтем. - Дар роҳ нозир набуд? - пурсидам аз Дима. - Не ба фикрам, надидам. - Камтар истироҳат кун, мошинро ман меронам. - Ба ту бовар надорам. Туро дар оғӯши Даря ҳавола карда ба хона рафта истироҳат мекунам. - Наворро Даря дар куҷо нишон дод? - Дар хона. - Оксана набуд? - Ҳодиса се ҳафта пеш аз тӯй доир гардидааст... Аз ҳама муҳимашро нагуфтам, то ҳол бо Оксана ҳамхоба нагаштаам. - Сабаб? - Даря бемориашро гузаронд, фоҳиша. - Бемор будааст? - Худатро чӣ гуна эҳсос мекунӣ? - Ман пас аз баргаштанам бо ӯ наздикӣ надоштам. - Хуб кардӣ, палид ҳамаро расво кард. - Табобат гир. - Гирифта истодаам, боз ду ҳафтаи дигар Оксанаро фиреб додан лозим меояд. Шаб дер бармегардам ва худро мондаву абгор вонамуд карда мехобам. - Аз воситаҳои муҳофизатӣ истифода бар. - Бо бегонагон бояд истифода мебурдам, ҳарду ҳам сархуш будем, дар хотир надорам чӣ шуду чӣ гузашт... - Хуб кардӣ, ман ниҳоят хурсанд ҳастам. - Аз мусибати ба сари дӯстат омада хурсандӣ? - Дӯстам мебудӣ, хиёнат намекардӣ. - Даря гуфт, ки туро ҷазои сазовор додаанд, то марг маҳбасро тарк намекунӣ. "Барои хоҳарчаат аз ман ниқор гир" гуфт. - Лариса ин ҷо чӣ дахл дорад? - Гуфт, ки рӯзи Бобои барфӣ шуданат аз камари хоҳарам бисёр даст задиву ӯ дидааст. Туро "педофил" номид. - Ва ту бовар кардӣ? - Ҳоло ҳам бовар дорам. Чӣ шуд, ки ба хонаи волидонаш кӯчидӣ? - Мо накӯчидем, дар ҳавлӣ ҷои нишаст намонд. Борон борид, мизу курсиҳоро дар хона ҷо додем. - Ҳар гоҳ борон шавад, ҳамроҳи Роксана мехобӣ? - Чор ҳуҷра доранд, Роксанаро ба ҳолаш гузору аз паи Оксана шав. Чор рӯз аз тӯй гузашта бошаду ин ҷавон... Оксана беҳуда аз ту наранҷидааст. - Ранҷиданашро аз куҷо шунидӣ? - Худаш гуфт. Нашунидӣ? Дар назди ҳама, шармандагӣ... - Кай гуфт? - Нагуфт, ки ҳардуямонро бояд танбеҳ диҳанд? Вай танҳо барои хӯрок пухтан шавҳар накардааст. - Хоҳарчаам ҳамеша дар паҳлӯяш. - Хоҳиш дошта бошӣ, ба яхмос мефиристодӣ. - Ба таътил, ки баромад, назди дугонааш Роксана мефиристам. - Аз ман наметарсӣ? - Не, ё мурдан мехоҳӣ? - Рӯзҳои шанбеву якшанбе омада дар корҳои модаркалон кӯмак кун, хонаро бардоштанамон лозим. Дар назди хусурат худро ҷавони хуб нишон деҳ. - Ту худро хуб нишон дода шудӣ? - Албатта. "Хуб буданатро медонистам, Оксанаро ба ту медодам" мегӯяд. - Падараш ҳамин тавр гуфт? - Падараш ҳам, модараш ҳам. - Ту чӣ ҳунар дорӣ? Чор дона плитаро зери по гузоштиву девори муваққатӣ сохтӣ. - Чор дона не, чорсад дона. Ҳар яке бисткилограмӣ. - Домкрат дорӣ? - Хусурат овард... Алҳол хусурат, эҳтиёт кун, ки хусури ман нашавад. - Агар фармон дар дастам намебуд, муште зери манаҳат мерафт. - Бемор буданатро медонистӣ, чаро тӯйро ба таъхир нагузоштӣ? - Аз ту тарсидам, ҳар гоҳ Оксана аз саломатии ту мепурсид. Баргаштиву оромиро аз даст додам. - Саломатии рафиқатро пурсанд, магар бад аст? - Саломатии маро пурсад! Дар нардбон истода, тасаввур кун. - Дар деҳа нардбон воситаи алоқа, телефон дар ҷои дуюм. - Бо Роксана дар нардбон истода гап мезанӣ? - Роксана ҳамеша дар барам, на нардбон лозиму на телефон... Хотирҷамъ бош, муносибатам бо ӯ акаву хоҳар барин. Ба Самара расидем. Аз Дима хоҳиш кардам, ки маро дар наздиктари хонаи Даря гузораду рафта истироҳат кунад. - Барои як шиша май пул дорӣ? - Дорам, танҳо хоҳиш, ҷиноят нашавад. - Иншаллоҳ ҳамааш хуб мешавад. Ин дам телефони Дима занг зад. - Аз мактаб баргаштам, ки Оксана нест, - садои маҳини Лариса аз гӯшак омад. - Мо дар ноҳия, бо дугонаат бозӣ карда ист. - Ба хоҳарчаат чӣ мегӯӣ? - пурсидам аз Дима вақте гӯшакро хомӯш кард. - Ҳамроҳамон ба ноҳия мебарем. - Дар Самара буданатро ҳама мефаҳманд-ку? - Чӣ кор кунем? Шояд як шаб дар хонаи дугонааш хобад? - Намедонам, лекин вайро ба ноҳия бурда наметавонӣ. Ҳозир ба хонаат ҳам баргашта наметавонӣ. - Дар мошин мехобам. Аз мағоза як шиша майро харида ба хонаи Даря даромадам. Муҳити идона дар ҳуҷра барпо буд, чароғи сурху бунафш хира месӯхт. - Шунидам, ки ин ҷо духтаре бемор аст, - гуфтам майро рӯи миз гузошта. - Бемори сахту муолиҷанашаванда дорам, гуфт Даря дастонашро ҳалқа карда дар гарданам печид, - аз витамини "Ту" танқисӣ дорам. - Витамини "коняки ҳафтсолаи арманӣ" ба мо ҳам намерасад, - гуфтам, - дар куҷо ҳамдигарро табобат кунем? - Дар ҳама ҷо иҷозат, газак бӯса шуда метавонад? - Шоколади сиёҳу талх бошад, боз беҳтар мешуд. - Надорам. - Хонум ҳар моҳ ҳафтод ҳазор маош мегиранд, наход як шоколадро барои муҳаббати яксаду якумашон дареғ доранд? - Бе пул гуселонид? - Мошинро ҳам мусодира кард. Конякро аз хонааш дуздидам. - Чӣ тавр омадӣ? - Ба кӯча баромада овоз додам. - Ба қадри ту танҳо ман мерасам, - гуфта Даря ба долон баромад ва як ҳазоррубларо оварда дар дастам дод, - бақия лозим не. - Ҳаммом кардан мехостам, баданам турш кардааст, фазои идонаро барбод доданам мумкин. Даря куртаи навашро ба бар карду аз дар баромад, гӯш андохтам, ки садои кушода шудани дари лифтро шунида, пас ба амалиёт оғоз кунам. Садои лифтро шунида дар ҷустуҷӯи суратгирак шудам. Дер накофтам, суратгирак дар болои зертахтаи оина, дар паҳлӯи гулдон меистод. Ба даст гирифтам ва дидам, ки сабт рафта истодааст. Хомӯш кардам ва дар ҷустуҷӯи корти хотиравияш гаштам. Аммо чӣ тавр берун кардани кортро надонистам. Фурсат кам буд, бинобар ҳамаи сабтҳо, аз ҷумла сабти тӯйро низ тоза кардам. Суратгирак ду реҷа доштааст, сурат ва видео, дар реҷаи сурат ва интизорӣ гузошта ба ванна рафтам. Танҳо сарамро шустам ва хушконидам. Даря низ баргашт ва шоколадро шикаста рӯи миз ниҳод. Дар ду қадаҳ май рехт. - Барои бозгашт, - гуфт. Қадаҳро баробар холӣ кардем. - Гуфтӣ, ки Пашаро ба қатл расонам, - гуфтам, - сабаб чист? - Ман ин тавр нагуфтам, маро нодуруст фаҳмидӣ. То ҳол рашк дорӣ? - Албатта, ту беҳтарин зани дунё ҳастӣ. - Гӯ, ки Ларисаву дугонааш ва боз ин духтарча - Роксана ҳеҷ гоҳ муҳаббати ҳақиқӣ набуданд ва нестанд. - Онҳо баҳои як нохуни поятро надоранд. Онҳоро танҳо барои хушҳолиам истифода мекардам. Даря дар қадаҳҳо май рехт. - Падарат чӣ аҳвол дорад ва ҳоло дар куҷост? - пурсидам ман. - Биё, пас аз ҷудоиҳои зиёд танҳо аз муҳаббат гап занем. Маро сахт пазмон шудӣ? - Хеле, - гуфтам, Даря бовар дошт, ки сабт идома дорад ва ман аз вай гӯё хабар надорам, - чӣ гуна шабҳои аҷиб доштем, хумори бӯсаҳои гарму давомнокат мегиранд ва имшаб то саҳар туро ором намегузорам. - Ман пурра дар ихтиёрат, - гуфта Даря дар сари зонуям нишаст. - Ту ҳам ҳаммом кун, моро шаби оташин дар пеш аст, мехоҳам дунёро фаромӯш кунам. - Аввал боз як қадаҳӣ менӯшем ва ту маро ба ванна мебарӣ. Майро нӯшидем ва Даря либосашро кашида дар рӯи ҷойгаҳ ҳаво дод. - Панҷ дақиқа, зиёд не, ман ҳам таҳаммул надорам, - гуфта бараҳна ба ванна рафт. Фурсатро ғанимат дониста куртаашро бо майи боқимонда тар кардам, то аз пасам дарҳол баромада натавонад ва худро ба берун задам. Лифтро мунтазир нашуда бо зинаҳо поён фаромадам ва ба Дима занг задам. - Ман дар ҳамон ҷо, - гуфт. То мошин нарасида телефонам занг зад, нигарам Даря. - Узр, майро дар куртаат резонидам, - гуфтам, - интизор шав, майи нав мехарам. - Мефаҳмам, се моҳ занро надидаӣ, дар ҳаяҷон ҳастӣ. Дар мошин нишастам ва Димаро фармудам, ки ҳарчӣ зудтар ноҳияро тарк кунем. - Гирифтӣ? - пурсид ӯ. - Не, сабтро тоза кардам. Сабти тӯят ҳам покиза шуд. - Кортро чаро нагирифтӣ? - Чӣ тавр берун карданашро нафаҳмидам. - Кортро як маротиба пахш мекардӣ, берун меомад. - Донӣ, чаро дар вақташ нагирифтӣ? Тамошо кардӣ-ку ҳамроҳ? - Вай аввал нишон дод, барои хотира гуфт, сипас пас аз чанд рӯз таҳдид кард. - Чӣ гуна таҳдид кард? Кордро дар гулӯят гузошт? - "Дилам май меҷӯяд" гуфт. Ин рамзи мо буд. - Чанд маротиба май бурдӣ? - Ҳисоб надорад. Ту рафтиву майхариҳо бисёр шуд... Қариб ҳар рӯз як маротиба. (давом дорад)