Tobutda yotardi go'zal qora qosh, yor yor aytib bordik mozorigacha.

Yotardi u jim ko'zlari ochiq, Yotardi jilmayib kulgular sochib. Ko'zimdan yosh oqardi tinmayin achchiq, Yor yor aytib bordik mozorigacha. U kirmagan edi yigirmaga ham, Endi qo'gan edi hayotga qadam. Karaxt bo'lib qolar eshitgan odam, Yor yor aytib bordik mozorigacha. Ona voh dod deydi hushin yo'qotib, Ota ne qilishin bilmaydi qotib. Bola vidolashar indamay yotib, Yor yor aytib bordik mozorigacha. Seplar yig'gan edi orzular qilib, Bezatib ham qo'ydik liboslar bilan, Onasi yig'laydi bag'rini tilib, Yor yor aytib bordik mozorigacha. Taqdirmi qaranga yosh ketdi essiz, Mevasi qolmadi o'tdiku izsiz. Oq libos kiyvolib yotardi xushsiz, Yor yor aytib bordik mozorigacha. Mana so'ngi yo'lga kuzatdik go'zal, So'ngi bor qo'limiz uzatdik.