ნეტა არ ვწერდრე ამ ბოლო ლექსსა,
ვიცი უნდა ველოდო მე იმედსა...
მაგრამ როდესაც კვდება იმედი,
და იცი რომ ძალა აღარ გაქვს მეტი,
როდესაც გიყვარს, მაგრამ არ იცი,
რა გავაკეთო, ძალიან განვიცდი...
ვერ მაპატია, არც კი უცდია...
ვერ გავუთბე გული, ალბათ არის გვიან,
ნუთუ ასე მოკვდება ჩემი გრძობები,
და აღარავის მოვაგონდები...
ასე მოკვდება ჩემი ლექსები,
დგეს მე დავკარგე ჩემი ფესვები,
ვეღარ დავდივარ, ალბათ მკვდარი ვარ,
ვინც მე მიყვარდა ჩემგან წავიდა...
ვერ დავინახე მე მისი სახე,
ცხოვრებამ დამიგო მე მახე...
ეხ, ყველას გირჩევდით ერთს ცხოვრებაში,
არ დაუწყოთ თქვენ ბედს თამაში,
როცა შეხედავთ რომ შეგიყვარდათ,
ნუ ატკენთ გულს, რომ არ აღმოჩნდეს გვიანა...
არ დაგემართოდ ჩემსავით მერე,
და არ ინანოთ ცხოვრების ბოლომდე...