ქრონიკულია ჩემი გრძნობა ანუ თუ ვიტყვით,
სამუდამოა და ამ სიტყვის ვდგავარ თავდებად,
ჩვენ გავჩნდით უფრო ერთმანეთის სიყვარულისთვის
და უფრო მეტად ერთანეთის გასაწამებლად...
ჩვენი თითებით რადგან სიტყვა თითები მიყვარსდა
თვითონ სიტყვა სიყვარული შენს თავს მახსენებს,
მე ვცდილობ და ეს ყველაფერი ღმერთამდე მიმყავს,
მიმყავს და კიდევ უფრო მეტად მტკივა სახსრები...მხრები.თვალები.საფეთქლები...-
(სუნთქვა გახშირდა)მაჯები.ყელი. ლავიწები.-
(შენ მზე ხდებოდი)ჩემი და ახლა ყველაფერი მტკივა საშინლად
,იქ სადაც ადრე მკოცნიდი ან მეფერებოდი
.მე კი გტოვებდი, გავდიოდი სულ სხვა კარიდან,
უცხო კარიდან, მაგრამ მაინც ჩემთან გტოვებდი,
დღეს ხმას არ ვიღებ, არ ვამბობ, რომ:-
მოდი თავიდან,ვამბობ, რომ მოდი ჩამეხუტე
როგორც ტოტები..
.ე